Monday, 3 April 2017

വേദ പ്രതാപ് മുഖർജിയുടെ മൂന്നു പാപങ്ങൾ (തുടർക്കഥ)




മൂന്നാറ്റു മുഖം കായലിന്റെ ഓരോ സ്പന്ദനവും വേദ പ്രതാപ് മുഖർജിക്കറിയാം. ബംഗാളികൾ കേരളത്തിലേയ്ക്കു തൊഴിലു തേടി കുടിയേറ്റം ആരംഭിക്കുന്നതിനു വളരെ മുൻപ് ആഫ്രിക്കൻ പായൽ നിർമ്മാർജ്ജനത്തിനായി കൽക്കട്ടയിൽ നിന്നും കൊണ്ടു വന്ന ഡ്രജറുടെ നടത്തിപ്പു ചുമതലക്കാരനായിരുന്നു വേദ പ്രതാപ് മുഖർജി. ഹൂഗ്ലി നദി അനായാസേന നീന്തി കടന്നിരുന്ന മുഖർജിയുടെ ജല സ്നേഹമാണയാളെ ഇങ്ങനെയൊരു തൊഴിലിലേയ്ക്കു വഴി തിരിച്ചു വിട്ടതു തന്നെ . ആലപ്പുഴ മുനിസിപ്പാലിറ്റി പായൽ നിർമ്മാർജ്ജന പദ്ധതി ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടും മുഖർജി കൊൽക്കട്ടയിലേയ്ക്കു തിരികെ പോയില്ല . അധികമൊന്നും ആളുകളോട് അടുപ്പം സൂക്ഷിക്കാതെ അയാൾ മലയാളത്തിന്റെ മണ്ണിൽ വിരുന്നുകാരനും മെല്ലെ മെല്ലെ വീട്ടുകാരനുമായി .കുട്ടനാട്ടിൽ എത്തപ്പെടുന്ന ആദ്യത്തെ ബംഗാളി മുഖർജി ആയതു കൊണ്ടാണോ എന്തോ നന്മ നിറഞ്ഞ നാട്ടുകാർ അയാളെ ബംഗാളി ഭായി എന്ന വിളിച്ചുപോന്നു .മൂന്നാറ്റു മുഖം ഗ്രാമത്തിലെ ഏക വരത്തനും അന്യഭാഷാ സംസാരിക്കുന്നവനുമായിട്ടും നാട്ടുകാരായാളെ നിർലോഭം സ്നേഹിച്ചു . നാട്ടുകാരേക്കാൾ നല്ല മലയാളം ബംഗാളി ചുവയിൽ സംസാരിച്ചയാൾ മൂന്നാറ്റു മുഖത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത മുഖമായി . ആ ഗ്രാമത്തിൽ അയാൾക്കൊരു അടുത്ത ചങ്ങാതിയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു അതു കടത്തുകാരൻ രാമഭദ്രനായിരുന്നു . പാലങ്ങളായ പാലങ്ങളെല്ലാം കൊണ്ടു കുട്ടനാടിന്റെ കൊച്ചു കൈവഴികളിൽ വരെ സഞ്ചാര യോഗ്യമായപ്പോൾ പണിയില്ലാതെപോയ രാമഭദ്രന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രധാന ജോലി കള്ള ചാരായം വാറ്റാണ്.
വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ഇളം കാറ്റേറ്റൊരു കുപ്പി നാടൻ പട്ട മുഖർജിയുടെ ശീലമായ അന്നുമുതൽ രാമ ഭദ്രൻ മുഖർജിയുടെ ചങ്ങാതിയായിരുന്നു . കടത്തു വള്ളം ഊന്നുമ്പോഴും കായലിൽ കെട്ടിത്താഴ്ത്തിയിട്ട കന്നാസുകളുടെ കാവൽക്കാരൻ കൂടിയായിരുന്നു രാമഭദ്രൻ . വെള്ളത്തിലേയ്ക്ക് നീളുന്ന അനാവശ്യ നിഴലുകളെപ്പോലും രാമഭദ്രൻ തിരിച്ചറിയും .നാലോ അഞ്ചോ വലിയ കന്നാസുകൾ ചാരായം നിറച്ചു ഒന്നിച്ചു കെട്ടി കായലിന്റെ ആഴത്തിലേയ്ക്ക് അയാൾ എറിഞ്ഞിടും ,കയറിന്റെ ഒരറ്റം എപ്പോഴും രാമഭദ്രന്റെ കടത്തുവള്ളത്തിനോടു ചേർന്നുണ്ടായിരുന്നു. നല്ല അടിയൊഴുക്കുള്ള സമയങ്ങളിൽ പോലും രാമഭദ്രൻ കെട്ടിയിട്ട കന്നാസുകൾ എങ്ങോട്ടും ഒഴുകി പോയിരുന്നില്ല . വൈകുന്നേരമായാൽ കരയ്ക്കു വലിച്ചു കയറ്റുന്ന കന്നാസുകൾ ആവശ്യക്കാരെ തേടി കാത്തിരിക്കും . മൂന്നാറ്റു മുഖം ഗ്രാമത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക ഡിസ്റ്റിലറിയും ബീവറേജസും രാമഭദ്രന്റെ വീടും പരിസരവുമായിരുന്നു . വിശ്വസിച്ചു കുടിക്കാവുന്ന ചേരുവകകളായ കറുവാപ്പട്ടയും കശുമാങ്ങയും ചേർത്ത പട്ട മുഖർജി കൽക്കട്ടയിലായിരുന്നപ്പോൾ കുടിച്ചിരുന്ന ലോക്കൽ ചാരായമായ റാക്കിനോളം രുചികരമായിരുന്നു .
രാവിലെ ഒരു മുങ്ങിക്കുളി മുഖർജിക്കു നിർബന്ധമാണ് ,അതും ഒന്നരമണിക്കൂർ വെള്ളത്തിൽ നീന്തി തുടിച്ചുള്ള വിശാലമായ കുളി . കൽക്കട്ടാ വിട്ടിട്ടും ബ്രാഹ്മണ്യത്തിന്റെ അടയാളമായി കൂടെ കൊണ്ടു നടക്കുന്ന നിഷ്ട്ടയായ സൂര്യനമസ്ക്കാരമാണ് അതിൽ പരമ പ്രധാനം മുട്ടറ്റം വെള്ളത്തിൽ നിന്നു കിഴക്കു നോക്കി ഗോഷ്ടികാണിക്കുന്ന മുഖർജി മൂന്നാറ്റു മുഖം ഗ്രാമനിവാസികൾക്കു ആദ്യമൊക്കെ കൗതുക കാഴ്ച്ചയായിരുന്നു കാൺകെ കാൺകെ അതൊരു വിശേഷമോ കാഴ്ച്ചയോ അല്ലാതായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു . ആറ്റിറമ്പിലൂടെ ട്യൂഷൻ കഴിഞ്ഞു വരുന്ന കുട്ടികൾ മുകളിലോട്ടും നോക്കി കൈ കൂപ്പി നിൽക്കുന്ന മുഖർജിയുടെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കാനെന്നോണം കമ്പോടു കഷ്ണങ്ങൾ വെള്ളത്തിനു മുകളിലൂടെ തെന്നിച്ചു മറുകരയിലേയ്ക്ക് വിടും . രാമഭദ്രൻ തലേന്നു നൽകിയ ഉറക്കം തൂങ്ങി മരുന്നിന്റെ ഷീണം തീരാനാണിയാൾ ഇത്ര നേരം വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി കിടക്കുന്നതെന്നു നാട്ടുകാർ പലപ്പോഴും പൂച്ചം പറഞ്ഞു . മൂന്നാറ്റു മുഖത്തിൽ ആണായും പെണ്ണായും പിറന്ന ഒരാളും മുഖർജിയോളം മുങ്ങാം കുഴിയിട്ടു നിൽക്കില്ലായിരുന്നു . ഒരു തവണ രാമഭദ്രനുമായി വാക്കേറ് പന്തയം വരെ ഉണ്ടായതാണ് . രാമഭദ്രൻ പൊങ്ങി ഏകദേശം അഞ്ചു മിനിറ്റിനു ശേഷമാണു മുഖർജി വെള്ളത്തിനു മുകളിലേയ്ക്കു ഊളിയിട്ടു പൊന്തിയത് .
അന്നൊരു വെള്ളിയാഴ്‌ചയായിരുന്നു വെള്ളിയാഴ്ച്ചകൾ മൂന്നാറ്റു മുഖക്കാർക്കു പ്രത്യേകതയുള്ള ദിവസമാണ്. മൂന്നാറ്റും കാവിലെ ആന മറുത ഊരു തെണ്ടാൻ ഇറങ്ങുന്നത് വെള്ളിയാഴ്ച പകൽ പന്ത്രണ്ടു മണിക്കു ശേഷമാണെന്നാണ് തലമുറകളായി കൈമാറപ്പെടുന്ന വിശ്വാസം .ആ സമയം കഴിവതും ആരും ആറ്റു വക്കത്തോ എന്തിനു ബോട്ടു ജെട്ടിയിലെ പീടിക വരാന്തയിലോ പോലും നിൽക്കാൻ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു . വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് ഇവയൊന്നും വിശ്വസിക്കാതെ കടത്തു വള്ളമിറക്കിയ രാമ ഭദ്രന്റെ അപ്പൻ വലിയ തമ്പിയുടെ തോണി മറിഞ്ഞു പന്ത്രണ്ടു പേർ മരിച്ചതോടെ ആ വിശ്വാസം ആ ഗ്രാമത്തിൽ രൂഢമൂലമായി .
രാവിലെ കുളിച്ചിട്ടു പോയ മുഖർജി വെള്ളിയാഴ്ച പകൽ പന്ത്രണ്ടു കഴിഞ്ഞതോടെ കൊച്ചു തോർത്തുമുടുത്തു ആറ്റിലേയ്ക്കു ചാടിയെന്ന വിചിത്ര വാർത്ത കേട്ട രാമഭദ്രൻ തെല്ലൊന്നമ്പരന്നു . അപ്പനടക്കം പന്ത്രണ്ടാത്മാക്കൾ വിഹരിക്കുന്ന ആഴങ്ങളിലേയ്ക്കു അസമയത്തിറങ്ങിയ ബംഗാളി ഭായിയുടെ നടപടിയിൽ പ്രതിഷേധിക്കാനെന്നവണ്ണം രാമഭദ്രൻ പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി വന്നു വിലക്കി നോക്കി . കഴിഞ്ഞ പതിനേഴു കൊല്ലമായി നാട്ടിലെ നിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ചു ജീവിച്ച ബംഗാളി ഭായി ഒന്നുമില്ലാതെ പെട്ടന്നൊരുദിവസം വിലക്കപ്പെട്ട കടവിലേയ്ക്ക് എടുത്തു ചാടിയതിൽ ദേഷ്യത്തോടൊപ്പം രാമ ഭദ്രനു അനുകമ്പയും തോന്നി . ഇനിയൊരിക്കലും പൊങ്ങി വരാത്ത മുങ്ങാം കുഴിയാണ് മുഖർജി ഇട്ടിരിക്കുന്നതെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ രാമഭദ്രൻ വീടിന്റെ ജനാല വലിപ്പു മാറ്റി വെള്ളത്തിലേയ്ക്ക് ആകാംഷാ പൂർവ്വം നോക്കിയിരുന്നു .
സാധാരണ പൊന്തേണ്ട സമയമായിട്ടും ഉയർന്നു വരാതിരുന്ന മുഖർജിയുടെ മരണം ഉറപ്പിച്ചയാൾ പാതകത്തിൽ തിളച്ചു നീരാവിയായുയരുന്ന കശുമാവിൻ വാറ്റിലേയ്ക്ക് കണ്ണും ശരീരവും പറിച്ചു കൊണ്ടു പോയി. വിലക്കപ്പെട്ട വെള്ളിയാഴ്ചയുടെ സമയ പരിധി അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടു മുൻപ് മൂന്നാറ്റു മുഖം ഗ്രാമത്തിന്റെ വടക്കേ അതിർത്തിയിലെ കടവിൽ മുഖർജി ഊളിയിട്ടുയർന്നു . തിളയ്ക്കുന്ന വെയിലിൽ ചുട്ടു പഴുത്തു കിടന്ന കരിങ്കല്ലിൽ ഉടുത്തിരുന്ന ഒറ്റ തോർത്തു പാച്ചുടുത്തു കൊണ്ടായാൾ ശീർഷാസനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു . അനിതര സാധാരണമായ ആ കാഴ്ചകണ്ടു അടുത്തുകൂടിയ ഗ്രാമ വാസികളോടായാൾ ബംഗാളി കലർന്ന മലയാളത്തിൽ പറഞ്ഞു .
ഞാൻ ജലദേവതയെ കണ്ടു ഒരു പാടു സംസാരിച്ചു കടുത്ത മൂന്നു സഹായങ്ങൾ ചെയ്യാൻ അവളെന്നോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു . അവളെന്നെ തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു ആ സഹായം നേടാനായി, അയാളുറക്കെ അട്ടഹസിച്ചു ...
വീണ്ടും വീണ്ടുമയാളാർത്തു ചിരിച്ചു ,ആ ചിരിയൊലികൾ വെള്ളത്തിന്റെ മിനുസമാർന്ന പ്രതലത്തിൽ തട്ടി ഒരായിരം പ്രാവശ്യം പ്രതിധ്വനിച്ചു മുഴങ്ങി . അസമയത്തു കായലിൽ ഇറങ്ങിയ മുഖർജിയുടെ ദേഹത്തു ആന മറുത കൂടിയെന്നു പഴമക്കാർ തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു . പുതിയ തലമുറയിലെ കുട്ടികൾ മുഖർജിയുടെ തലയിൽ നിന്നും ഒന്നോ രണ്ടോ നട്ട് ഇളകി പോയതേയുള്ളെന്നും കാര്യമാക്കേണ്ടതില്ല എന്നും പറഞ്ഞു തലകീഴായി നിൽക്കുന്ന മുഖർജിയുടെ മുഖം കുനിഞ്ഞു കിടന്നു നോക്കി കൊണ്ടു പിരിഞ്ഞു പോയി . മുഖർജി വൈകുന്നേരം വരെ തല താഴെ കരിങ്കല്ലിൽ കുത്തി ശരീരം മുകളിലേയ്ക്കുന്നി ആ നിൽപ്പു തുടർന്നൂ....
തുടരും.....
Post a Comment