Tuesday, 8 September 2015

എന്റെ സൈബർ സഞ്ചാരങ്ങൾ



യാഹൂ മെസ്സഞ്ചറിലെ  ചാറ്റിങ്ങിലായിരുന്നു എന്റെ സൈബർ അക്ഷരപിച്ച
ചാറ്റും ചീറ്റും ശീൽക്കാരവും കൊണ്ട് തരളിതമായിരുന്ന കൌമാരം
ഗൂഗിൾ ടോക്കിലെ  അനോണിമസ് ഐഡിയിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ
ഹരിപ്രീയ പാട്ടീൽ എന്ന ഗോസായി പെണ്ണിനോട് ചങ്ങാത്തം കൂടുന്നത്
പ്രേമമെന്ന വികാരം സാർവ്വ ദേശിയമാണെന്നും അതിനു മതിലുകൾ ഇല്ലെന്നും
ലുങ്കി മലയാളിയായെ എന്നെ ഹരിപ്രീയ പാട്ടിൽ പറഞ്ഞു പാട്ടിലക്കിയത്
വെബ്‌ കാം എന്ന സാധനം അവളുടെ വീട്ടിൽ വരുന്ന ദിവസം വരെ മാത്രമായിരുന്നു
ഞങ്ങളുടെ പരിശുദ്ധ പ്രേമത്തിന്റെ ആയുസ് , പപ്പനാവേട്ടന്റെ
പാവൽ പാടത്തിലെ പേക്കോലം പോലൊരു പാട്ടീല് കുട്ടി
പേടിച്ചരണ്ട ഞാൻ പിന്നെ പതിനാലു കഴിഞ്ഞാണ് കംപ്യുട്ടർ തുറന്നത്


കേരള കഫെയിലെ കമ്പി ചാറ്റിങ്ങിലേയ്ക്കായിരുന്നു പിന്നെ എന്റെ ചുവടു മാറ്റം
മുല കുടിയന്മാരായ തെറിച്ച പിള്ളേരുടെ വായ്മൊഴി കേൾക്കാൻ
പലവുരു ഞാൻ ബ്രഹന്നളയും മോഹിനിയുമായി പരകായ പ്രവേശം നടത്തി
ചൂടൻ ചർച്ചകളിൽ വിയർത്തും വിസർജ്ജിച്ചും വിവശനായി
മുഖമില്ലാത്ത സ്വപ്‌നങ്ങൾ കൊടുത്ത്  ഞാൻ പല വിടന്മാരെയും വിവശനാക്കി

വാരികകൾ തിരിച്ചയച്ച കൃതികളെ നോക്കി വ്യകുലനായി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ്
ഞാൻ ബ്ലോഗുകളെ കുറിച്ച് കേട്ടത്, ഭഗ്നാശരായ കലാകാരന്മാരുടെ
കഥകളും കവിതകളും എന്ന് വേണ്ട എല്ലാ ചവറും അതിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കമാത്രേ
കട്ടേം പടോം മടക്കിയിരുന്ന എന്നിലെ കലാകാരൻ സട കുടഞ്ഞെഴുനേറ്റു
കഥയായി കവിതയായി ലോകത്തുള്ള സകലമാന വിഷയങ്ങളും
തൂലിക തുമ്പിലൂടെ വിരിഞ്ഞിറങ്ങി , കമന്റ്റുകളുടെ വരിനായി
കണ്ണിൽ എണ്ണയൊഴിച്ച് കാത്തിരുന്നിട്ടും കാണാതായപ്പോൾ
ഒന്നു രണ്ടു വ്യാജ പ്രൊഫൈലുകൾ സൃഷ്ട്ടിച്ചു ഞാൻ തന്നെ കമണ്ടറൂമായി

ഓർകൂട്ട് ഒരു ചേലുള്ള കൂട് തന്നെ ആയിരുന്നു നിറങ്ങൾ ചാലിച്ച
നിറയെ ഓർമകളുടെ സുഗന്ധവുമായെത്തിയ സ്നേഹകൂട്
ആ കൂട്ടിൽ ഞാൻ പഴയ പുസ്തക താളുകളിൽ എവിടെയോ മറന്ന
ഒരു പാട് മയിൽ പീലി തുണ്ടുകളെ കണ്ടെത്തി
ടെസ്റ്റിമോണിയലുകളും പടം പിടുത്തവുമായി ഒന്ന് ഇണങ്ങി
വരുമ്പോളാണ് ഗൂഗിളിന്റെ ആ ബസ്‌ വരുന്നത്
പറയാനുള്ളത് ക്യാപ്സൂൾ പരുവത്തിൽ ബസിൽ പറയാം
ബുദ്ധി ജീവികളുടെ ആധിക്യം കൊണ്ടും
ബുദ്ധിപരമായി വലുതായി എഴുതാൻ കഴിയാത്തതിനാലും
വഴിയിൽ എവിടെ വെച്ചോ ഞാൻ  ബസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി .
അധികം ദൂരം ഓടാതെ തന്നെ ബസിനു സഡൻ ബ്രേയ്ക്കും വീണു .

ശശിയണ്ണൻ സുനന്തേച്ചിയെ കെട്ടാൻ കൊതി മൂത്ത്  നടക്കണ കാലത്താണ്
ആദ്യമായി ഞാൻ ട്വിട്ടെറിനെപറ്റി കേൾക്കണത്
അമേരിക്കയിലെല്ലാം ട്വിട്ടെരിൽ കൂടിയാണത്രേ
മുള്ളിയാൽ ട്വീറ്റ് തൂറിയാൽ ട്വീറ്റ് ട്വീട്ടോട് ട്വീറ്റ്
കുറയാൻ പാടില്ലല്ലോ എന്ന് കരുതി ഞാനും ട്വീട്ടി
രണ്ടു മൂന്ന് ഘടാ ഘടിയൻ ട്വീട്ടുകൾ

സക്കർ ബർഗ് എന്ന താന്തോന്നി പയ്യൻ തുടങ്ങിയ ഫേസ് ബുക്ക്‌
യുറോപ് കടന്നു പതിയെ പതിയെ ഏഷ്യയിൽ ചുവടുറപ്പിച്ച
ആദ്യ ഘട്ടത്തിൽ തന്നെ എടുത്തു അതിലും ഒരു നെടുവിരിയൻ അക്കൗണ്ട്‌
നാർസിസം മൂത്ത വേളയിലൊക്കെ സ്വന്തം പ്രതിബിംബം കാണാൻ
വേമ്പനാട്ടു കായലിനെയും മുറി കണ്ണാടിയെയും ആശ്രയിച്ചിരുന്ന ഞാൻ
ചാഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും ചിരിച്ചും ചിരിക്കാതെയും ഫോട്ടം പിടിചിട്ടിട്ട്
നാട്ടുകാരുടെ ലൈകിനു വേണ്ടി കമ്പ്യുട്ടറിനു മുന്നിൽ  ഇമവെട്ടാതെ കുത്തിയിരുന്നു

സരിത ചേച്ചിയുടെ ക്ലിപുകൾ തരംഗ മായ നേരത്താണ് വാട്സ് അപ്പില്ലത്തത്
ഒരു കുറവായി അനുഭവപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയത്
അഞ്ചും ആറും എട്ടും ക്ലിപ്പുകൾ കണ്ടവർ നീയ് കണ്ടോ മുത്തെ എന്ന്
മുഖത്ത് നോക്കി ചോദിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ്
സ്മാർട്ട്‌ ഫോണ്‍ ഒന്ന് വാങ്ങിയെ മതിയാകൂ എന്ന് തീരുമാനിച്ചത് .

ഇപ്പോൾ ഞാൻ അത്യന്താധുനീകൻ ആയിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു
എനിക്ക് ഫേസ് ബൂക്കുണ്ട് ,വാട്സ് ആപ്പുണ്ട് ട്വിട്ടരുണ്ട്
വീ ചാറ്റ് ഉണ്ട് ഐ എം ഓ യുണ്ട് ലിങ്കിടിനുണ്ട്
ഒരു ദിവസം ഒരു പോസ്റ്റെങ്കിലും ഇട്ടില്ലങ്കിൽ
എന്റെ ആരാധകർ അസ്വസ്ഥരാകും
അവരെ എനിക്ക് തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയെ മതിയാവു
നാല് പേരെ ഒരുമിച്ചു മുന്നിൽ കണ്ടാൽ എന്റെ
മുട്ടുകൾ കൂട്ടി ഇടിയ്ക്കുമേങ്കിലും സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ
ഞാൻ ഒരു സംഭവമാണ് വെറും സംഭവമല്ല ഒരു മഹാ പ്രസ്ഥാനം
ഗറില്ല യുദ്ധമാണ് എന്റെ തൊഴിൽ, താന്തിയ തൊപ്പിയാണെന്റെ ഗുരു
എന്നെ വിടൂ .. എനിക്ക് ഫേസ് ബുക്കിൽ പോസ്റ്റിടാൻ നേരമായി .....




Sunday, 16 August 2015

ഊഷര ഭൂമി കാത്തിരിക്കുന്നു അഭിനവ ഋഷ്യശ്രുഗന്റെ വരവിനായി


മുപ്പതു ലക്ഷത്തോളം ഇന്ത്യക്കാരുടെ ആശയും ആശ്രയവുമായ എമറാത്തിന്റെ മണ്ണിലേയ്ക്കു ഒരിക്കലും വരില്ല എന്ന് നിനച്ച ഒരു വ്യക്തി കടന്നു വരുകയാണ് ഒരു പത്തു കൊല്ലം മുൻപ് ഈ പേര് കേൾക്കുന്നത് പോലും അറപ്പും വെറുപ്പും അവജ്ഞയും ആയിരുന്ന ഭൂരിപക്ഷം ഇന്ത്യക്കാർ തിങ്ങി പാർക്കുന്ന ഒരു നാട് എന്ന നിലയിൽ ഒരാളും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു സന്ദർശനമാണ് ഇന്നും നാളെയുമായി അബു ദാബിയിലും ദുബയിലുമായി നടക്കാൻ പോകുന്നത്. ഇന്ത്യ കഴിഞ്ഞാൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഇന്ത്യക്കാരെ കാണാൻ കഴിയുന്ന നാട്ടിൽ , നാട്ടിലെ ഏതൊരു ഹതാശന്റെയും സ്വപ്നഭൂമിയാണ്‌ ഇന്നും ഗൾഫ്‌ അതിൽ വിശിഷ്യ ദുബൈക്ക് പ്രഥമ സ്ഥാനം നല്കപെട്ടു പോരുന്നു. നാട്ടിലെ ഏതൊരു തോഴിലന്വേഷിയോടും ജോലി ചെയ്യാൻ ഇഷ്ടമുള്ള വിദേശ നഗരം ഏതെന്നു ചോദിച്ചാൽ ദുബൈ എന്നാവും ഉത്തരം അത്രമേൽ ഈ നാടും അതിന്റെ സംസ്കാരവും നമ്മൾ  സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നതിന് വേറെ തെളിവ് തേടേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ല.

ഏകീകൃത എമിരേറ്റുകൾ   രൂപികൃതമായ കാലം തൊട്ടു അവർക്ക് എന്നും പ്രിയപ്പെട്ട ജനത ഇന്ത്യക്കാരായിരുന്നു . വിശ്വാസത്തിലും കാര്യപ്രാപ്തിയിലും നമ്മൾ കാണിച്ച ആത്മാർത്ഥത തിരിച്ചും നമുക്ക് പത്തും നൂറും മടങ്ങുകളായി തിരികെ തന്നതിന്റെ പരിണിത ഫലമാണ്  ചെറിയ തോതിലെങ്കിലും ഇന്ത്യയിലെ കേരളം പോലെയുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ സാമ്പത്തീക പുരോഗതിയുടെ  നിദാനം തന്നെ . എന്നും നമ്മളെ സ്നേഹിച്ച ഭരണാധികാരികളെ എമാരത് രൂപികൃതമായ കാലം തൊട്ടു ഉണ്ടായിട്ടുള്ളൂ എന്നതും എടുത്തു പറയേണ്ട വസ്തുതയാണ്. വിവിധ സംസ്കാരകങ്ങളും വിവിധ ഭാഷകളും ഒരുമിച്ചു ഒരു കുടകീഴിൽ  ഇത്രയേറെ മത സൌഹര്ദ്ധത്തോടും സഹോദര്യത്തോടും സമാധാനത്തോടും ഒരു രാജ്യത്ത് വസിക്കാൻ കഴിയുന്നു എന്നത് തന്നെ ഇവിടുത്തെ ഭരണാധികാരികളുടെ മഹത്വം വിളിച്ചോതുന്നു. അങ്ങനെ സകലരെയും സർവാത്മനാ സ്വീകരിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്ത് വന്നു ഇന്ത്യൻ പ്രധാനമന്ത്രിക്ക് സ്വന്തം ജനതതിക്കു വേണ്ടി എന്തൊക്കെ ചെയ്യാൻ കഴിയും എന്ന് മുപ്പതുലക്ഷം അല്ല ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പ്രവാസികളും അവരുടെ കുടുംബങ്ങളും ഉറ്റു നോക്കുകയാണ് .

നരേന്ദ്ര ദാമോദർ ദാസ് മോഡി എന്ന വ്യക്തി ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ട് കുടിയേറപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നതു വാസ്തവമാണ് പഴയ ഭീകര മുഖം നന്നായി കഴുകി മിനുക്കി പുതിയ അവതാരത്തിലെയ്ക്കുള്ള പരകായ പ്രവേശം വളരെ ഭംഗിയായി തന്നെ മോഡിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പബ്ലിക്‌ റിലേഷൻ ടീമും നടത്തികഴിഞ്ഞു . കഴിഞ്ഞ ഒരു കൊല്ലം ജനഹൃദയങ്ങളിൽ സ്വപനത്തിന്റെ വിതക്കാലമായിരുന്നു ആദ്യം മോഹനവാഗ്ദാനം എന്ന കലപ്പകൊണ്ട് പതിയെ ഉഴുതു മെതിച്ചു സ്വപനത്തിന്റെ വിത്തുകൾ പാകിയിരിക്കുകയാണ് ഇത് വിളഞ്ഞു നൂറും അറുപതും മേനി ഫലം പുറപ്പെടുവിച്ചാൽ മോഡി ജനഹൃദയങ്ങളിൽ ചിര പ്രതിഷ്ട്ട നേടും. പാകിയ വിത്തുകൾക്ക് വളവും വെള്ളവും  തേടിയാണ് മോഡിയുടെ വിദേശ യാത്രകൾ ഓരോന്നും.ഇന്ത്യൻ ജന ഹൃദയങ്ങളിൽ മോഡി വിതച്ച പ്രതീക്ഷയുടെ നാംബുകൾക്ക് കരുത്തു പകരാൻ ആണ് ഈ യാത്രകളെങ്കിൽ ഓരോ ഇന്ത്യക്കാരനും അങ്ങയെ സഹർഷം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടിനു ശേഷമാണ്  യു എ യിലെ പ്രവാസികളെ  ഒരു ഇന്ത്യൻ പ്രധാനമന്ത്രി സന്ദർശിക്കുന്നത് ഏറെ പ്രതീക്ഷയോടെയാണ് അങ്ങയുടെ വരവിനെ  ഞങ്ങൾ നോക്കി കാണുന്നത് . നാട്ടിൽ ജീവിക്കുന്നതിനേക്കാൾ മെച്ചപെട്ട ഒരു ജീവിത സാഹചര്യം തേടിയാണല്ലോ ഓരോ പ്രവാസവും ആരംഭിക്കുന്നത് അങ്ങനയിരിക്കെ നാട് തന്നെ മെച്ചപെട്ട അവസ്ഥയിൽ എത്തിയാൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രവാസവും അസ്തമിക്കും അങ്ങ് നല്കിയ സ്വപ്നം ഞങ്ങളുടെ പ്രവാസഭൂമികയിൽ നിന്നുള്ള തിരിച്ചു വരവാണ്, അതിനായി അങ്ങ് നടത്തുന്ന ഏതു പദ്ധതിയും കൈ മെയ് മറന്നു പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും സഹകരിക്കാനും പ്രവാസികളായ ഞങ്ങൾ മുന്നിൽ ഉണ്ടാവും. ഇന്ദിര ഗാന്ധിക്ക് ശേഷം ഇഛാ ശക്തിയുള്ള വിശ്വാസമുള്ള കരങ്ങളിൽ ഇന്ത്യ എത്തപെട്ടു എന്ന ബോധ്യം ജനങ്ങൾക്കുണ്ടായി തുടങ്ങിയിട്ടുള്ളത് അങ്ങ് അധികാരമേറ്റതു മുതലാണ്‌ വർഗീയ സംഘർഷങ്ങളും  അനവസരത്തിലുള്ള പ്രസ്താവനകളും വഴി വെറുപ്പിന്റെ വ്യാപാരം നടത്തുന്നവരെ തടയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എങ്കിൽ വികസനവും സമാധാനവും നമുക്ക് മരീചിക മാത്രമാവും.

നാളെ ജന സഹസ്രങ്ങൾ അങ്ങയെ കാണാൻ അങ്ങയുടെ വാക്ക് കേൾക്കാൻ മരുഭൂമിയുടെ വിരിമാറിൽ തടിച്ചു കൂടും ഞങ്ങൾക്ക് പ്രതീക്ഷയുണ്ട് ഞങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങള്ക്ക് ചിറകു വിരിപ്പിക്കാൻ അങ്ങേയ്ക്ക് കഴിയുമെന്ന്. ഞങ്ങളുടെ പ്രവാസത്തിനു അന്ത്യം കുറിക്കാൻ അങ്ങയുടെ കരങ്ങൾക്ക് ശക്തിയുണ്ടെന്ന്, ചരിത്രം ചിലതൊക്കെ ചവറ്റുകൊട്ടയിൽ എറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്  താങ്കളുടെ ഭൂതകാലവും ചരിത്രത്തിന്റെ ചവറ്റു കൊട്ടയിലെയ്ക്കു എറിയപ്പെടും. ഒരു നാൾ, നമ്മുടെ  ഇന്ത്യ ലോക രാജ്യങ്ങളിൽ വെച്ച് മുൻപന്തിയിൽ നിൽക്കുന്ന രാജ്യമായി തലയെടുപ്പോടെ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന ആ ദിവസം . വരൂ ഊഷരമായിരുന്ന മണ്ണിനെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ പറൂദീസയാക്കിയ നാട്ടിലേയ്ക്ക് ,അലാവുദീന്റെ അത്ഭുത വിളക്കിനെ അന്വർത്വമാക്കിയ അംബര ചുംബികളുടെ നാട്ടിലേയ്ക്ക് പ്രത്യുതാ അങ്ങയുടെ ജനം രണ്ടാമതൊന്നു ചിന്തിക്കാതെ ജീവിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന മരുഭൂമിയുടെ മരുപച്ചയിലെയ്ക്ക് .......

Thursday, 6 August 2015

ഗുന്തർ പ്രാഷേ എന്ന ഞാൻ മോണിക്ക സെലസ് എന്ന സ്ത്രീയ്ക്കെഴുതുന്ന മാപ്പപേക്ഷ






എങ്ങനെ മാപ്പ് പറയണമെന്നോ എന്ത് പറഞ്ഞു തുടങ്ങണമെന്നോ എനിക്കറിയില്ല മോണിക്ക ഞാൻ തെറ്റ് ചെയ്തു ഗുരുതരമായ തെറ്റ് . വിഭ്രാന്തിയുടെ മൂർധന്യത്തിൽ തീവ്ര ആരാധന എന്ന ലഹരിയുടെ പിടിയിലായിരുന്നു ഞാൻ . സ്റ്റെഫി എനിക്ക് ജീവനായിരുന്നു ടെന്നിസിനെ പ്രണയിച്ച കാലം മുതൽ ഹൃദയത്തിലേറ്റിയ രൂപം സ്റ്റെഫി മാത്രമായിരുന്നു സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിലെ മൈതാനങ്ങളിൽ വെച്ച് ഞാൻ ഹൃദയത്തിൽ കോറിയിട്ട നീണ്ടു മെലിഞ്ഞ ആ 13 കാരിയിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ ടെന്നിസിനെ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയത് എന്റെ പ്രണയം ടെന്നിസിനോടോ സ്റെഫിയോടോ എന്ന് വിവേചിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത വിധം അപകടകരമാകുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. മൈതാനങ്ങളിൽ നിന്നും മൈതാനങ്ങളിലെയ്ക്ക് വിജയ കിരിടത്തിന്റെ ശീതളിമയിൽ അവൾ മുന്നേറുമ്പോൾ ഒരു നിഴലുപോലെ ഞാൻ സ്റ്റെഡിയത്തിന്റെ കോണിൽ എവിടെയെക്കയോ ഇരുന്നു കൊണ്ട് നിർവൃതി അടയാറുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ദിന രാത്രങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ തന്നെ സുര്യനായിരുന്നു സ്റ്റെഫി അവളുടെ ഓർമകളിൽ മാത്രമായിരുന്നു ഞാൻ ഉണരുന്നതും ഉറങ്ങുന്നതും അവളുടെ ഓരോ വിജയവും എനിക്ക് നല്കുന്ന ലഹരി അത് മാത്രമായിരുന്നു എന്റെ ആനന്ദം. അവൾ നേടിയ 22 ഗ്രാൻഡ്‌ സ്ലാം വിജങ്ങളിൽ അവളെക്കാൾ ഏറെ ഈ ഭൂമുഖത്ത് സന്തോഷിച്ചിട്ടുള്ള ഒരേ ഒരാൾ ഞാൻ മാത്രമായിരുന്നിരിക്കണം. നിങ്ങൾ ഒരു പക്ഷെ ചിരിക്കുമായിരിക്കാം എന്നാൽ ഒന്ന് കൂടി ഞാൻ പറയാം എന്റെ എന്ത് കാര്യവും തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് ഞാൻ സ്റ്റെഫിയൊടു അനുവാദം ചോദിക്കുമായിരുന്നു നൂറു വാര അകലെ നിന്നും മാത്രം കണ്ടിട്ടുള്ള എന്റെ വീര വനിതയോട് ഒന്ന് മിണ്ടുക പോലും ചെയ്യാത്ത ഞാൻ എങ്ങനെ അനുവാദം ചോദിച്ചു എന്ന് നിങ്ങൾ ശങ്കിക്കുന്നുണ്ടാവും എന്റെ വീട് നിങ്ങൾ ഒന്ന് കാണേണ്ടിയിരുന്നു അവിടെ എനിക്ക് ദൈവങ്ങളിൽ ഇല്ലായിരുന്നു പകരം എന്റെ പൂജാമുറിയും കിടക്കറയും എന്തിനേറെ കുളിമുറിയിൽ വരെ സ്റ്റെഫി മാത്രമായിരുന്നു. പലവേള ഈ കിറുക്കിന് ഞാൻ വലിയ വില കൊടുക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട് എങ്കിലും എനിക്ക് തെല്ലും പശ്ചാത്താപം ഇല്ലായിരുന്നു പക്ഷെ മോണിക്കാ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആത്മാർഥമായും ഖേദിക്കുന്നു.

മറ്റെന്തും എനിക്ക് സഹിക്കാമായിരുന്നു എന്നാൽ സ്റെഫിയുടെ തോൽവി എന്റെ നിയന്ത്രണങ്ങളെ തോൽപ്പിക്കുന്നവയായിരുന്നു അന്ന് ഓസ്ട്രെലിയൻ ഒപണിൽ 6 - 4 നു മുന്നിട്ടു നിന്ന ശേഷം കേവലം കൌമാരക്കാരിയായ നിന്റെ മുന്നിൽ മുട്ട് മടക്കുന്ന പ്രിയ താരത്തെ എനിക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിനും അപ്പുറമായിരുന്നു. അന്ന് ഞാൻ ഉറങ്ങിയില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല പുലരിയാവോളം സിലാരാസിന്റെ ലഹരിയിൽ ഉറക്കെ കരയുകയായിരുന്നു ഇനിയൊരു മടക്കം എന്റെ രാജകുമാരിക്കുണ്ടാവില്ല എന്ന് എന്റെ മനസ് പറയുന്നത് പോലെ അപരാജിതയായി മുന്നേറിയ എന്റെ താരം ഒരു രാത്രി വെളുക്കും മുൻപ് തീരെ ചെറുതായ പോലെ ഗുന്തർ പ്രാഷേ എന്ന ആരുമല്ലാത്ത എന്നെക്കാൾ ചെറുതായ ഒരു ഗ്രാൻഡ്‌ സ്ലാം രാജകുമാരിയെ എനിക്ക് സങ്കല്പ്പിക്കവുന്നതിലും അധികമായിരുന്നു. പിന്നീടുള്ള പകലുകളും രാവുകളും  ഞാൻ ലഹരിയിൽ ആയിരുന്നു വിസ്ക്കിയുടെ ഗന്ധം മരിജുവാനയുടെയും ഒപിയത്തിന്റെയും മയക്കം എനിക്ക് പകലുകൾ ഇല്ലായിരുന്നു. തോൽവിയുടെ മൂടുപടത്തിൽ അകപെട്ടു പോയേക്കാവുന്ന സ്റെഫിയുടെ ഭാവിയെ ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു ഒന്ന് തീരുമാനിച്ചു വിജയം മാത്രമുള്ള ലോകത്തേയ്ക്ക് എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട താരമേ നീ പറന്നകലുക. തോൽവികൾ ഇല്ലാതെ ഇനിയും ഇനിയും ഒരു പാട് ആരാധക ഹൃദയങ്ങളിൽ നിന്റെ ഓർമ ജ്വലിക്കട്ടെ .

പതിമൂന്നു സെന്റി നീളമുള്ള ബോണിംഗ് കത്തി വാങ്ങി അരയിൽ തിരുകുമ്പോൾ ഒരിക്കലും എന്റെ വന്യ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും നീ ആയിരുന്നില്ല എന്റെ ലക്‌ഷ്യം എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സ്റെഫിയെ തോൽവിയുടെ കയ്പ്പുള്ള ലോകത്ത് നിന്നും എന്നന്നെയ്ക്കും പറഞ്ഞു അയച്ചു അവൾക്കു വീര ചരമം നല്കാനുള്ള ഒരു ആരാധകന്റെ ആവേശം മാത്രമായിരുന്നു . പലതവണ ഈ ഉദ്ദേശ ത്തോടെ സ്റെഫിയെ സമീപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതാണ് ഒരു തവണ രണ്ടടി അകലത്തിൽ എനിക്കവളെ ഹസ്തദാനം ചെയ്യാനും സാധിച്ചു എങ്കിലും ആ സാമീപ്യം എന്റെ ധൈര്യം ചോർത്തികളഞ്ഞു. അവിചാരിതമായാണ് ആ ഏപ്രിൽ 30 നു ഞാൻ ക്വാട്ടർ ഫൈനലിന് എത്തുന്നത് തന്നെ ഹാംബർഗിലെ മൈതാനങ്ങളിൽ കളി നടക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് പുറത്തു സ്വസ്ഥതയോടെ ഇരിക്കാൻ ആവുമായിരുന്നില്ല അവസാന നിമിഷമാണ് ഞാൻ ആ കളി കാണണം എന്ന് തീരുമാനിച്ചത് മലീന മഗ്ദലേനയും മോണികാ നീയും എനിക്ക് അന്യരായിരുന്നു. ആദ്യ സെറ്റ് 6-4 നു നീ നേടുമ്പോൾ കാണികളിൽ ഇരുന്നു ഹർഷാരവം മുഴക്കിയവരിൽ ഒരാൾ ഞാനും ആയിരുന്നു അപ്പോഴൊന്നും നീ എനിക്ക് ശത്രുവോ ഇരയോ ആയിരുന്നില്ല പിന്നെ എനിക്കെങ്ങനെ ഇതിനു കഴിഞ്ഞു ..

രണ്ടാം സെറ്റ് നിന്റെ ബാക്ക് ഹാൻഡ്‌ ഷോട്ടുകളുടെ മാസ്മരികതയിൽ മുഴുകിയിരുന്നപ്പോഴാണ് സ്റ്റെഫി എന്റെ ചിന്തകളെ മഥിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് ദിവസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് നീ തകർത്തെറിഞ്ഞത് വര്ഷങ്ങളായി മനസ്സിൽ ഞാൻ ചില്ലിട്ടു പൂജിക്കുന്ന രൂപമല്ലേ എന്ന തോന്നൽ ഒരു നിമിഷം നിന്നെ എന്റെ ശത്രുവാക്കി ഇനിയൊരിക്കലും സ്റെഫിയെ തോല്പ്പിക്കാൻ മോണിക്ക എന്ന പീറ പെണ്‍കുട്ടിക്ക് കഴിയാതിരിക്കട്ടെ എന്ന് ആക്രോശിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ അലറി വിളിച്ചു പിന്നെ നടന്നതൊന്നും എനിക്ക് ഓർമ്മയില്ല.ബോധം വരുമ്പോൾ ഞാൻ ഏതോ മാനസിക രോഗ ആശുപത്രിയിൽ ആയിരുന്നു അവർ പറഞ്ഞു എനിക്ക് താരാരാധന മൂത്ത് ഭ്രാന്തായതാണെന്ന്. രണ്ടു കൊല്ലം ഭ്രാന്തിന്റെയും ഇരുട്ടിന്റെയും തടവറയിൽ കിടന്നു അതിലേറെ എന്റെ മനസാക്ഷിയുടെ കോടതിൽ ഞാൻ നീറിയമരുകയായിരുന്നു.

 ഞാൻ പഴയ ഭ്രാന്തൻ ഗുന്തർ പ്രാഷേയല്ല ഇവാന്റെയും ഗ്രിഗറിയുടെയും മോണിക്കയുടെയും പിതാവ് കൂടിയാണ് എനിക്കൊരു മകൾ ജനിച്ചാൽ അവൾക്കു നിന്റെ പേര് വേണമെന്നതായിരുന്നു എൻറെ പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെ ആദ്യ പടി അവൾ ടെന്നീസ് കളിക്കും നിന്റെ പോലെ ബാക്ക് ഹാൻഡ്‌ ഷോട്ടുകൾ ആണ് അവളുടെയും ബലം. ഒരിക്കൽ ഒരിക്കൽ എങ്കിലും എനിക്ക് എൻറെ മകളുമായി നിന്നെ വന്നു കണ്ടു മാപ്പിരക്കണം. 
ഞാൻ നശിപ്പിച്ചത് നിന്റെ കരിയർ മാത്രമല്ല നിന്റെ ജീവിതം കൂടിയാണെന്ന് അറിയുന്നു ഏതു പ്രായശ്ചിത്തവും നഷ്ട്ടപെട്ടു പോയ നിന്റെ ജീവിതത്തിനു പകരമാവില്ല എന്നെനിക്കറിയാം. എങ്കിലും ഫിനിക്സ് പക്ഷിയെ പോലെ മരണത്തെ തോൽപിച്ച നിനക്ക് ഒരു ഭ്രാന്തന്റെ  വിഹ്വലതകളിൽ നിന്നുണ്ടായ തെറ്റിന് എന്നോട് ക്ഷമിക്കാൻ ആവും ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു ......






Saturday, 11 July 2015

ആലപ്പുഴയല്ലിത് പാലപ്പുഴ



ആല എന്നാൽ കരയും പുഴ എന്ന പുഴയും ചേർന്നൊരു നാടുണ്ടായി ദൈവം ഭൂമിയിലേയ്ക്ക്  ഇറങ്ങി വന്നു നട്ടു  പിടിപ്പിച്ചത് പോലെ സുന്ദരമായ ഒരു നാട്.പർവതങ്ങലോ  കുന്നുകളോ കാടുകളോ  ഇല്ലാതെ തന്നെ പ്രകൃതിയുടെ പച്ച പട്ടു ചാർത്തിയ സുന്ദരിയായ ഒരു നാടാണ് ആലപ്പുഴ. സമുദ്ര നിരപ്പിൽ നിന്നും 0.6 മുതൽ 2 മീറ്റർ  വരെ താഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന കേരളത്തിന്റെ നെല്ലറ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന നോക്കെത്ത ദൂരത്തോളം പടർന്നു  കിടക്കുന്ന പച്ചവിരിച്ച പാടങ്ങളുടെ  പ്രശാന്ത  സുന്ദരമായ പ്രദേശമാണ് ആലപ്പുഴ. റോഡും പുഴയും അവയ്ക്ക് കുറുകെ നീണ്ടും വളഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും പണിതുയർത്തപെട്ട പാലങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമാണ് ആലപ്പുഴയുടെ രാജ വീഥികൾ. നഗര പരിധിക്കുള്ളിൽ തന്നെ ഏതാണ്ട് നൂറോളം വലുതും ചെറുതുമായ പാലങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ വേറൊരു നഗരം ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ ഉണ്ടോ എന്ന് സംശയമാണ്.




ആലപ്പുഴ നഗരത്തിലെ ഓരോ പാലത്തിനും ഓരോ കഥ പറയാനുണ്ടാവും രാജാ കേശവ ദാസ് രൂപകൽപന ചെയ്ത നഗര കവാടത്തിനു കുറുകെ കനലുകളെ തമ്മിൽ ബന്ധി പ്പിച്ചൊരു പാലമുണ്ടായിരുന്നത് പിൽകാലത്ത് കോട്ട വാതുൽക്കൽ പാലം എന്നാ പേരില് അറിയപ്പെട്ടു ഇപ്പോഴും വടക്ക് നിന്ന് വരുന്നവർക്ക് കോട്ട വാതിൽക്കൽ പാലം കടന്നല്ലാതെ ആലപ്പുഴ നഗര ഹൃദയത്തിലേയ്ക്ക് എത്തിപെടുക ദുഷ്കരമാണ്. ചെറുതും വലുതുമായ നൂറോളം പാളങ്ങളിൽ നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴയ പാലം മുതൽ പുത്തെൻ കോണ്ക്രീറ്റ് പലാങ്ങൾ വരെ ആലപ്പുഴക്ക് കുറുകെ ഭംഗിയുള്ള ചരടുപോലെ  ഇരുകരകളെയും ബന്ധിപിച്ചു നിർത്തുന്നു. കാൽ നട യാത്രക്കാര്ക്ക് വേണ്ടി പണിത കൊച്ചു പാലങ്ങൾ ഇരുമ്പ് കൊണ്ടും തടി കൊണ്ടും കോണ്ക്രീറ്റ് കൊണ്ടും എന്തിനേറെ  പഴയ പുഴ കട്ട എന്നാ ചെളി കട്ട കണ്ടു പണിതുയർത്തിയവ വരെ കാറ്റും മഴയും പേമാരിയും കടൽക്ഷോഭവും വന്നിട്ട് കൂടി തലയെടുപ്പോടെ സഞ്ചാരികളെ തോളിലേറ്റുന്നു




പല പാലങ്ങൾക്കു പിന്നിലും ഒരു പാട് അധ്വാനത്തിന്റെയും വിയര്പ്പിന്റെയും കഥ പറയുവാൻ ഉണ്ടെങ്കിലും രസകരമായ ഒന്ന് പണ്ട് പാലങ്ങൾ പണി കഴിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു അതിന്റെ ഉറപ്പിനു വേണ്ടി മനുഷ്യ രക്തം ചൂടോടെ തളിക്കുന്ന പതിവ് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന മിത്തിനെ വെല്ലുന്ന യാഥാർത്ഥ്യം അറിയുമ്പോഴാണ്  . നാടോടി ബാലന്മാരെ ആരും അറിയാതെ രാത്രിയുടെ മൂന്നാം  യാമത്തിൽ തലയറുത്ത് ചൂട് രക്തം പാലത്തിന്റെ കൈവരികളിൽ തളിക്കുന്ന ഏർപ്പാട് പണ്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു  എന്ന ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന ചില മുത്തശ്ശി കഥകള്ക്ക് എന്റെ ചെറുപ്പവും വേദിയായിട്ടുണ്ട്.അങ്ങനെ  കേട്ട കഥകളിൽ ഒന്ന് പണ്ട് പാലം പണിക്കു തമിഴ് നാട്ടിൽ നിന്നും   വരുന്ന പണിക്കാരിൽ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ ഒരാളെ പൂജ  വിധി പ്രകാരം അയാൾ അറിയാതെ പാലം പണി പൂർത്തിയാകുന്ന അന്ന് രാത്രി മതിയാവോളം നാടൻ പട്ടയും കോഴിയും കൊടുത്തിട്ട് പൂജ കർമങ്ങൾ ആരംഭിക്കും സൂര്യാസ്തമയത്തിനു മുൻപ് തുടങ്ങുന്ന പൂജകൾ അവസാനിക്കുന്നത്നര ബലി എന്ന ശിരശ്ചെദത്തോടെയാണ്. മുഖ്യ കാർമികൻ ദേവി ശക്തിയാൽ അവാഹിതനാകുമ്പോൾ തിളങ്ങുന്ന കൊടുവാളുമായി കൈ കാലുകൾ ബന്ദിക്കപെട്ട പാവം തൊഴിലാളിയുടെ കഴുത്തിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി ആഞ്ഞു വീശുന്നു. ശ്ചെദിക്കപെട്ട ഗളത്തിൽ നിന്നും ചീറ്റി തെറിക്കുന്ന ചുടു രക്തം പാലത്തിന്റെ ഒരറ്റം മുതൽ മറ്റേ അറ്റം വരെ  തെങ്ങിൻ പൂക്കുലയിൽ മുക്കി പാലത്തെ സർവ വിധ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രമാക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ മനുഷ്യ രക്തത്താൽ ബലപ്പെട്ടവയാണ് ആലപ്പുഴയിലെ പുരാതന പാലങ്ങളിൽ പലതും. പിന്നീട്  മനുഷ്യന് പകരം മൃഗബലിയും പൂജ കർമങ്ങളും ഒക്കെ നടന്നു വന്നിരുന്നെങ്കിലും ലാഭ കൊതിയന്മാരായ കങ്കാണിമാരുടെ രംഗപ്രവേശത്തോടെ പല പാലങ്ങളും വഴിപാടു പാലങ്ങൾ മാത്രമാവുകയായിരുന്നു




പല പാലങ്ങൾക്കു പിന്നിലും ഒരു പാട് അധ്വാനത്തിന്റെയും വിയര്പ്പിന്റെയും കഥ പറയുവാൻ ഉണ്ടെങ്കിലും രസകരമായ ഒന്ന് പണ്ട് പാലങ്ങൾ പണി കഴിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു അതിന്റെ ഉറപ്പിനു വേണ്ടി മനുഷ്യ രക്തം ചൂടോടെ തളിക്കുന്ന പതിവ് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന മിത്തിനെ വെല്ലുന്ന യാഥാർത്ഥ്യം അറിയുമ്പോഴാണ്  . നാടോടി ബാലന്മാരെ ആരും അറിയാതെ രാത്രിയുടെ മൂന്നാം  യാമത്തിൽ തലയറുത്ത് ചൂട് രക്തം പാലത്തിന്റെ കൈവരികളിൽ തളിക്കുന്ന ഏർപ്പാട് പണ്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു  എന്ന ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന ചില മുത്തശ്ശി കഥകള്ക്ക് എന്റെ ചെറുപ്പവും വേദിയായിട്ടുണ്ട്.അങ്ങനെ  കേട്ട കഥകളിൽ ഒന്ന് പണ്ട് പാലം പണിക്കു തമിഴ് നാട്ടിൽ നിന്നും   വരുന്ന പണിക്കാരിൽ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ ഒരാളെ പൂജ  വിധി പ്രകാരം അയാൾ അറിയാതെ പാലം പണി പൂർത്തിയാകുന്ന അന്ന് രാത്രി മതിയാവോളം നാടൻ പട്ടയും കോഴിയും കൊടുത്തിട്ട് പൂജ കർമങ്ങൾ ആരംഭിക്കും സൂര്യാസ്തമയത്തിനു മുൻപ് തുടങ്ങുന്ന പൂജകൾ അവസാനിക്കുന്നത്നര ബലി എന്ന ശിരശ്ചെദത്തോടെയാണ്. മുഖ്യ കാർമികൻ ദേവി ശക്തിയാൽ അവാഹിതനാകുമ്പോൾ തിളങ്ങുന്ന കൊടുവാളുമായി കൈ കാലുകൾ ബന്ദിക്കപെട്ട പാവം തൊഴിലാളിയുടെ കഴുത്തിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി ആഞ്ഞു വീശുന്നു. ശ്ചെദിക്കപെട്ട ഗളത്തിൽ നിന്നും ചീറ്റി തെറിക്കുന്ന ചുടു രക്തം പാലത്തിന്റെ ഒരറ്റം മുതൽ മറ്റേ അറ്റം വരെ  തെങ്ങിൻ പൂക്കുലയിൽ മുക്കി പാലത്തെ സർവ വിധ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രമാക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ മനുഷ്യ രക്തത്താൽ ബലപ്പെട്ടവയാണ് ആലപ്പുഴയിലെ പുരാതന പാലങ്ങളിൽ പലതും. പിന്നീട്  മനുഷ്യന് പകരം മൃഗബലിയും പൂജ കർമങ്ങളും ഒക്കെ നടന്നു വന്നിരുന്നെങ്കിലും ലാഭ കൊതിയന്മാരായ കങ്കാണിമാരുടെ രംഗപ്രവേശത്തോടെ പല പാലങ്ങളും വഴിപാടു പാലങ്ങൾ മാത്രമാവുകയായിരുന്നു.  




മരത്തിൽ തീർത്തതും കമാനങ്ങൾ ഉള്ളതും കൊണ്ക്രീറ്റിൽ തീർത്തതുമായ ഒരു പാട് പാലങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് ഈ കിഴക്കിന്റെ വെനീസിൽ കാണുവാൻ കഴിയും. ജില്ലാകോടതി പാലം , കൊമ്മാടി പാലം , ചുങ്കപാലം , കൊട്ടരപാലം, കണ്ണൻ വര്ക്കി പാലം , മുപ്പാലം, തുണിപൊക്കി പാലം, കൊത്തകച്ചുവട് പാലം , ഇങ്ങനെ  പേരുള്ളതും പേരില്ലാത്തവയുമായ പാലങ്ങളുടെ നീണ്ട നിരയും ഓരോ  പാലത്തിനു പിന്നിലുള്ള  കഥകളും  അനന്തവും അവർണനീയവുമാണ്. പുഴകൾ ഞങ്ങളുടെ ജീവ നാഡിയാണെങ്കിൽ അവയ്ക്ക് കുറുകെ പണിയപ്പെട്ട പാലങ്ങൾ നിങ്ങൾ സഞ്ചാരികളുടെ ഹൃദയങ്ങളിലെയ്ക്ക് ചവിട്ടി കയറാനുള്ള ഗോവണികളാണ്. വരുക ദൈവത്തിന്റെ കൈയോപ്പോടുകൂടിയ ചില സുന്ദര ദൃശ്യങ്ങളെ ഓര്മയുടെ ചെപ്പിലെയ്ക്ക് ആവാഹിച്ചു മടങ്ങാൻ കരയുടെയും പുഴയുടെ നാട്ടിലേയ്ക്ക് വരിക .വരൂ പുഴയും പാലങ്ങളും പൂത്ത പുഞ്ച പാടങ്ങളും കൊണ്ട് പുഷ്പിതയായ ഭുമിയുടെ പ്രകാശത്തിലേയ്ക്ക്.... 

Monday, 6 July 2015

ഒരു ലോണ്‍ ജനിക്കുന്നു



ആഗ്രഹം അത്യാഗ്രഹത്തിന് വഴിമാറിയ നേരത്താണ് ലോണ്‍ എടുത്തു സ്ഥലം വാങ്ങാം എന്ന തീരുമാനം എടുത്തത്. വിദേശ മലയാളികൾക്ക് വളരെ എളുപ്പത്തിൽ കിട്ടുന്ന ഒന്നായി എല്ലാവരും പറഞ്ഞു കേട്ടപ്പോൾ ഒന്ന് ശ്രമിക്കാൻ ഞാനും തയ്യാറായി.പിറ്റേന്ന് നാട്ടിലുള്ള ഭാര്യയെ  ബാങ്കിലെ ലോണ്‍ ഓഫീസറെ കണ്ടു സംസാരിക്കാൻ ചുമതലപ്പെടുത്തി. സ്ത്രീ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ച് ഉത്കണ്ടാ കുലനായിരുന്ന ആ കുലീനൻ അധികം ബുദ്ധി മുട്ടിക്കാതെ ഒരു എ ഫോർ പേപ്പർ നീട്ടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു ഇത്രയും പേപ്പർ റെഡി ആക്കി വിദേശത്തുള്ള ഭർത്താവിന്റെ അവസാന ആറുമാസത്തെ അക്കൌന്റ് സ്റ്റെറ്റുമെന്റുമായി വന്നാൽ അടുത്ത ദിവസം ലോണ്‍ റെഡി . പഴയിടം മോഹനൻ നമ്പൂതിരി സദ്യക്കെഴുതിയ കുറിപ്പടിയുമായി മടങ്ങും പോലെ ആ പപ്പേർ കൈയ്യിലെട്ടുവാങ്ങി ശ്രീമതി എന്നെ വിളിച്ചു. ചേട്ടാ ഈ ലോണ്‍ നമുക്ക് വേണോ ഒരു പാട് പേപ്പറുകൾ വേണം ഇതിനെല്ലാം പുറകെ ആര് ഓടും. നീ ഓടണം നിനക്കവിടെ എന്നതാ പണി  എന്തൊക്കയാണ് വേണ്ടത് ഒന്ന് വായിച്ചേ ! സ്ഥിരത സട്ടിഫിക്കറ്റ് ,ബാധ്യതാ സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ് , കരം അടച്ച രസീത് ,മുൻ ആധാരം , പണയവസ്തുവിനു എടുക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന തുകയേക്കാൾ മൂന്നിരട്ടി മൂല്യം ഉണ്ടായിരിക്കണം.ലൊക്കേഷൻ സ്കെച് ,  അവസാനത്തെ ഒരു വർഷത്തെ ബാങ്ക് ക്രയവിക്രയങ്ങളുടെ രസീതുകൾ  എന്ന് വേണ്ട ലിസ്റ്റുകളുടെ ഒരു നീണ്ട നിര തന്നെ ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ശങ്കിച്ചു. ഒരു കുന്നോളം പണി ഇതിനു പിന്നിൽ ഉണ്ട് ഞാൻ ചെല്ലാൻ ഇനിയും ഒരു മാസം കൂടിയുണ്ട് ഇതിനെല്ലാം പിന്നാലെ ഓടാൻ നിനക്ക് കഴിയുമോ ? ഭാര്യ ധൈര്യം തന്നു എന്തായാലും നമ്മൾ തുടങ്ങി ചേട്ടാ ഇനി ഒരു കര കാണുവോളം തുഴയാം ഞാൻ എന്നലാവുന്നവ തുടങ്ങി വെയ്ക്കാം ചേട്ടൻ പൂർത്തിയാക്കിയാൽ മതി. നമ്മള് മോഹിച്ച പറമ്പിൽ അന്യൻ കക്കൂസ് കെട്ടി തൂറുന്നത് നമ്മൾ കാണേണ്ടി വരില്ലല്ലോ ?

 നാട്ടിൽ തകൃതിയായി പേപ്പർ വർക്ക്‌ ആരംഭിച്ചു അക്ഷയ ഒരു വലിയ സംഭവമാണെന്ന് ഞാൻ മനസിലാക്കി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു സർക്കാർ സംബന്ധിയായ എല്ലാ ഇടപാടുകള്ക്കും അക്ഷയയിലൂടെ നടന്നു കിട്ടി വണ്‍ ടൂ ത്രീ ഓരോന്നായി തീരുമ്പോൾ ലോണി ലേയ്ക്കുള്ള  എന്റെ ദൂരവും കുറയുന്നതായി ഞാൻ കിനാവ്‌ കണ്ടു. അങ്ങനെ  കനവു കണ്ട വാഗ്ദത്ത ഭൂമിക്കായി ഞാൻ വിമാനമിറങ്ങി. സുമുഖനും സർവ്വോപരി മധുരമായി സംസാരിക്കുന്നവനുമായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ എനിക്ക് മാർഗ നിർദേശങ്ങൾ നല്കി ഞാൻ ഒപ്പിട്ട കടപത്ര അപേക്ഷ ഫയലിൽ സ്വീകരിച്ചു.ശേഷം പണയ ഉരുപടികണ്ടുബോധ്യപെടുകഎന്നവലിയകർത്തവ്യ നിർവഹണത്തിലേയ്ക്കാണ് ഞങ്ങൾ പ്രവേശിച്ചത്‌ നിർമിതി പുർത്തിയാക്കിയിട്ട് ഒരു കൊല്ലം പോലും കഴിയാത്തതും മുലകുടി മാറാത്ത കുട്ടിയെ പോലുള്ള കെട്ടിടമായിരുന്നതിനാലും സർവേയർ കണ്ണും പൂട്ടി ഞാൻ അപേക്ഷിച്ചതിന്റെ അഞ്ചു മടങ്ങ്‌ വിലയിട്ടു മടങ്ങി. സർവെയരുടെ റിപ്പോർട്ട്‌ കിട്ടിയതും ലോണ്‍ ഓഫീസര് എന്നെ വിളിച്ചു സുഹ്രെത്തെ ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് ലോണ്‍ തരാൻ പോകുന്നു. ഒന്ന് കൂടി നിങ്ങൾ ചെയ്യണം ആ ആധാരം ഞങ്ങളുടെ അഡ്വക്കേറ്റ്നെ കൊണ്ട് വെരിഫൈ ചെയ്യണം . ശേഷം വലിയ സഞ്ചിയുമായി വന്നു ലോണ്‍ വാങ്ങി പോകാം.വാങ്ങാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന സ്ഥലം നാല് ചുറ്റും നടന്നു ഞാൻ വെയ്ക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന വീടിന്റെ രൂപരേഖ മനതാരിൽ കോറിയിട്ടു.

അഡ്വക്കെറ്റിനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു ,നിറഞ്ഞ സന്തോഷം  വരൂ സുഹൃത്തെ വരൂ നിങ്ങളെ എങ്ങനെയാണ് ഞാൻ സഹായിക്കേണ്ടത്. ആധാരം എല്ലാം പെറുക്കി കെട്ടി ഞാൻ വക്കീലാപ്പിസിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി മയിൽവാഹനം പായിച്ചു. പൊടി പിടിച്ചു കിടന്ന വക്കീലപ്പിസിൽ കൂടി കിടന്ന പത്രകെട്ടുകളെ പെറുക്കികൂട്ടുന്ന കച്ചവടക്കാരനോട് വിലപേശുന്ന ശുഭ്ര വസ്ത്ര ധാരിയെ കണ്ടപ്പോഴേ എന്റെ മനസിൽ ലഡ്ഡു പൊട്ടി . സാർ ഞാൻ വിളിച്ചിരുന്നു  ആധാരം സാക്ഷ്യപെടുത്താൻ വന്നതാണ് ഫെഡറൽ ബാങ്കിൽ നിന്നും അരുണ്‍ സാർ പറഞ്ഞിട്ട് ! അയാൾ ആധാരം വാങ്ങി തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി ഇതൊന്നും ചുമ്മാ അങ്ങ് നടക്കുന്ന സംഗതി അല്ല കേട്ടോ  എനിക്ക് ഭാഷയുടെ ഉൾവിളി പിടികിട്ടി. ദീപസ്തംബം മഹാശ്ചര്യം വക്കീലിനും വേണം ........... ഒരു ആധാരം നോക്കി ഒറിജിനൽ ആണോ എന്ന് സാക്ഷ്യപെടുത്താൻ കൈമണി വേണമോ ഫീസ്‌ വല്ലതും ഉണ്ടെങ്കിൽ  കൊടുക്കാം എന്നിലെ പൌര ധർമം ഉണർന്നു. സാർ അങ്ങൊന്നു സക്ഷ്യപെടുത്തിയാൽ എന്റെ കാര്യം സുഗമമായി ഞാൻ ആധാരം കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ട് നോക്കിയിട്ട് വേഗം ചെയ്തു തരുമോ? ഞാൻ കൊടുക്കുന്ന ഗാന്ധി നോട്ടുകളെ പ്രതീക്ഷിച്ചു നിൽക്കുന്ന കുറുക്കന്റെ കൌശലം അദ്ധേഹത്തിന്റെ ശരിര ഭാഷ എന്നോട് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഞാൻ മനപൂർവ്വം അവഗണിച്ചു. കൊടുക്കാനുള്ള മടികൊണ്ടല്ല എങ്കിലും ഒരു വൈക്ലബ്യം ആരോ ഒരാൾ ഉള്ളിലിരുന്നു അരുതെന്ന് പറയുന്നു. എന്നിൽ നിന്നും ഒന്നും കിട്ടുന്നില്ല എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ വക്കീൽ കളം മാറി ചവിട്ടി. ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത് 13 വർഷത്തെ മുൻ ആധാരമാണ് നിങ്ങളുടെ കൈയ്യിൽ 10 കൊല്ലാത്തെതെ ഉള്ളു ബാക്കി മൂന്ന് കൊല്ലത്തെ മുൻ ആധാരം വാങ്ങി വന്നാൽ ഞാൻ വെരിഫൈ ചെയ്തു തരാം. എനിക്ക് മുന്നിൽ അയാൾ വാതിൽ കൊട്ടിയടച്ചു .10 കൊല്ലം മുൻപ്   അഞ്ചു പേർക്കായി വിറ്റ സ്ഥലത്തിന്റെ ആധാരം അഞ്ചു പേർക്കുമായി മുറിച്ചു കൊടുക്കുന്നതെങ്ങനെ വാങ്ങിയ ആരോ ഒരാളുടെ കയ്യിൽ അതുണ്ട് പരിസരവാസികൾ ആരെന്നോ വാങ്ങിയിട്ട് മറിച്ചു വിറ്റോ എന്ന് പോലും അറിയാത്ത ഞാൻ എവിടെ പോയി അലയാൻ. നിയമം പഠിച്ചു തുടങ്ങിയതിന്റെ ഹാങ്ങോവറിൽ ബക്കാർഡി റമ്മിന്റെ രണ്ടു പെഗിൽ എന്റെ നീതി ബോധവും നിയമ പരിജ്ഞാനവും വക്കീലിന്റെ മൊബൈലിൽ വിളിച്ചിട്ട് വെച്ച് കാച്ചി.പിറ്റേന്നും ഞാൻ വക്കീലിന്റെ ഓഫീസിൽ പോയി കേസുകൾ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത വക്കീൽ ഓഫീസിൽ ഇരിക്കുന്നതെന്തിന് ! അയാൾ വരുന്നവരെ ഞാൻ എലിയോടുന്ന ഓഫീസ് വരാന്ദയിൽ കുത്തിയിരുന്നു  സാർ എങ്ങനെയെങ്കിലും എന്റെ ലോണ്‍! എനിക്ക് തിരിച്ചു പോകണം. താൻ പതിനഞ്ചു കൊല്ലത്തെ മുൻ ആധാരം ഒറിജിനൽ എന്നെ കാണിക്കുക ഞാൻ നിസ്സഹായനായി . ഒരു ആയിരം രൂപയിൽ തീരുമായിരുന്ന കേസുകെട്ട്‌ എന്റെ മൌഡ്യം ഒന്ന് കൊണ്ട് മാത്രം പാതി വഴിയിൽ നിലച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ഫോണെടുത്തു അരുണ്‍ സാറിനെ വിളിച്ചു  വക്കീൽ ഒരു വിധത്തിലും സമ്മതിക്കുന്നില്ല സാർ ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും ? ഒരു വഴിയുമില്ല ബാങ്കിന് കിട്ടുന്ന നിയമ ഉപദേശത്തെ മറികടക്കാൻ എനിക്കാവില്ല നിങ്ങൾ ലോണിനെപറ്റി മറന്നേയ്ക്കുക. രണ്ടു മാസം കൊണ്ട് ഞാൻ ഉണ്ട്ടാക്കിയ സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ ഞാൻ ഓടിയ ഓട്ടം, കണ്ട കിനാവുകൾ, ഒക്കെ എന്നെ നോക്കി പല്ലിളിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി എല്ലാ സ്വപ്നവും നടക്കണമെന്നില്ല അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ മൂന്ന് വീടുള്ള എനിക്കിനി എന്തിനാണൊരു പുത്തെൻ വീട് പോകാൻ പറ പുല്ല്. സാർ ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ എന്റെ അപേക്ഷ പൂർണമായും എനിക്ക് മടക്കി തരിക. ക്ഷമിക്കണം ഇത്തവണ ഞങ്ങൾക്ക് താങ്കളെ സഹായിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല ഇനിയും ഞങ്ങളോട് ദയവായി സഹകരിക്കണം വെളുക്കെ ചിരിയോടെ അയാൾ അത് പറയുമ്പോൾ ഞാൻ നിർവികാരൻ ആയിരുന്നു.പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ റോഡിനു അഭിമുഖമായി സുഹൃത്ത് അനി നിൽക്കുന്നു കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞ അവൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു  നീയെന്തൊരു മണ്ടനാ ഇവിടെല്ലാം കമ്മീഷൻ വ്യവസ്ഥയിൽ അല്ലെ ലോണ്‍ എമൌണ്ടിന്റെ അഞ്ചു ശതമാനം കമ്മീഷൻ കൊടുക്കാമെങ്കിൽ നിനക്ക് ലോണ്‍ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് തരാൻ ആളുണ്ട്. അപ്പൊ ഈ കഷ്ട്ടപെട്ടു നേടിയ പേപ്പറുകൾ ! 
വേണ്ട കൈക്കൂലി കൊടുത്തിട്ടൊരു ലോണ്‍ എനിക്ക് വേണ്ട വീട്ടിലേയ്ക്ക് വരുന്ന വഴിയിലെപ്പോഴോ എന്നിലെ നിഷ്കപടൻ അറിയാതെ ആത്മഗതം ചെയ്തു കപട ലോകത്തിൽ ആത്മാർത്ഥമാമൊരു ഹൃദയം ഉണ്ടായതാണെന്റെ പരാജയം ........

Saturday, 30 May 2015

യുത്തനേഷ്യ കാത്തൊരു അച്ഛൻ





    അച്ഛൻ മരിച്ചിരിക്കുന്നു നല്ല സന്തോഷമാണ് ഇപ്പോൾ മനസിന്‌ തോന്നുന്നത് , ഒരു ഇടവപാതി മഴ പെയ്തു തോർന്ന പ്രതീതി മേമ വലിയ വായിൽ നിലവിളിക്കുംമ്പോളും ആ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിലും വേദനകളുടെ ലോകത്ത് നിന്നും അച്ഛൻ പിൻ വാങ്ങിയതിന്റെ ആശ്വാസം പ്രതിധ്വനിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛന് മജ്ജയിൽ കാൻസർ ആയിരുന്നു കഴിഞ്ഞ ആറു മാസം മുൻപ് വരെ ഞങ്ങൾ മക്കളുടെ ക്ഷേമവും സൌഖ്യവും മാത്രം തപസാക്കിയ അച്ഛൻ പെട്ടന്നാണ് വേദനകളുടെ നിലയില്ലാ കയത്തിലേയ്ക്ക് കൂപ്പു കുത്തിയത്.


 അച്ഛൻ രസികനായിരുന്നു ഭാവഭേദമെന്യേ ബടായി പറയാനും ഇല്ലാ  കഥകൾ നടന്നതെന്ന വ്യാജേന ഞങ്ങൾ കുട്ടികളെ പറഞ്ഞു രസിപ്പിക്കുന്നതിലും അച്ഛന് അനിതര സാധാരണമായ ഒരു കഴിവ് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. മേമയെക്കാൾആറു  വയസിനു ഇളയതാണ് ഞാൻ മൂന്ന് പെണ്‍ കുട്ടികള്ക്ക് ശേഷം അച്ഛനും അമ്മയും അമ്പലപുഴ ഉണ്ണി കണ്ണന് കദളി പഴം നേദിച്ച് ഉണ്ടായതാണ് അവരുടെ കുഞ്ഞുണ്ണിയായ  ഞാൻ. അത് കൊണ്ട് തന്നെ എഞ്ചിനീയറിംഗ് പാസകുന്നത് വരെ ഞാൻ അവരുടെ ഓമനയായിരുന്നു . അച്ഛൻ ജോലി കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ കൊണ്ട് വന്നിരുന്ന പൊതി കെട്ടുകളുടെ മുഴുവൻ അവകാശി ഞാനായിരുന്നു . ഞാൻ തിന്നു കഴിഞ്ഞു മിച്ചം വന്നവ തിന്നാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവരായിരുന്നു ചേച്ചിമാർ , അവർക്കതിൽ ഒരു പരാതിയും ഇല്ലായിരുന്നു താനും. യാത്രകൾ അച്ഛന് ജീവവായുവായിരുന്നു  എല്ലാ മാസവും ഒരു മൃഗശാല സന്ദർശനമോ കടപ്പുറം ചുറ്റലോ ഒന്നുമില്ലങ്കിൽ നൂറു വാര അകലെയുള്ള പുന്നമാടകയാൽ തീരത്തേ യ്ക്കോ  അച്ഛൻ ഞങ്ങൾ നാല് പേരെയും കൈ പിടിച്ചു നടത്തുമായിരുന്നു.വീട്ടിലെ പുട്ടിനു പൊടി കുഴക്കുന്നത് മുതൽ അമേരിക്ക ഇറാക്കിലും മധ്യ ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നടത്തുന്ന അനധികൃത കൈ കടത്തലുകളെ ക്കുറിച്ച് വരെ അച്ഛൻ ഞങ്ങളോട് ഹാസ്യം കലർത്തി അവതരിപ്പിക്കും. അറിയിക്കാതെ  അറിവ് വിളമ്പാൻ ഒരു പ്രത്യേക വിരുതു തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു അച്ഛന്.


അന്നൊരു ഞായരാഴ്ചയായിരുന്നു  എല്ലാ അവധി ദിവസങ്ങളെയും പോലെ സന്തോഷത്തിൽ ആരംഭിച്ച ദിവസം ഒരു മോഹാലസ്യം കൊണ്ട് കണ്ണീരണിഞ്ഞു. ഇടതു കയ്യിലെ മുട്ടിനു താഴെ ഒരു വേദനയും നീർവീക്കവും രണ്ടു ദിവസമായി അച്ഛനെ തെല്ലു അസ്വസ്ഥൻ ആക്കിയിരുന്നു എങ്കിലും സാദാരണ എന്തോ എന്ന് കരുതി അവഗണിച്ചു എന്നാൽ അബോധാവസ്ഥയിലായ അച്ഛനെ നോക്കിയാ ഡോക്ടർ ബയോപ്സിക്ക്  നിര്ദേശിചപ്പോഴാണ് അച്ഛന്റെ മുഖം വാടുന്നതും ഒരു വേള അച്ഛൻ ഞങ്ങളെ ഓർത്ത്‌ ആ കണ്ണുകൾ നനയുന്നതും കണ്ടത്    റിസൾട്ട്‌ വരും മുൻപേ അച്ഛൻ വേദനകളുടെ ലോകത്തേയ്ക്ക് കടന്നിരുന്നു മുൻപൊരിക്കൽ പോലും കാണാത്ത അച്ഛനായിരുന്നു പിന്നെ ഞങ്ങള്ക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത് ഞങ്ങൾ  മക്കൾ നാല് പേരും കണ്ണിമ ചിമ്മാതെ കൂട്ടിരുന്നിട്ടും അച്ഛനെ  വേദനകളുടെ ലോകം കീഴ്പെടുത്തി കൊണ്ടിരുന്നുരണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞു ബയോപ്സിയുടെ റിസൾട്ട്‌ വന്നു അതെ ഞങ്ങൾ ഭയപ്പെട്ടത് തന്നെ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. അച്ഛന്റെ മജ്ജകളിൽ അർബുദം കൂട് കൂട്ടിയിരിക്കുന്നു. ചികിത്സ നൽകാൻ കഴിയുന്നതിനും അപ്പുറം അതച്ചന്റെ സകല എല്ലുകളിലെയ്ക്കും പടർന്നിരിക്കുന്നു. ചിരികൾ മുഖരിതമാക്കിയിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ ഭവനം മെല്ലെ മെല്ലെ മൌനത്തിന്റെ വാൽമീക ങ്ങൾ  ആയി മാറപെട്ടിരിക്കുന്നു.ലാർവ ചിത്രശലഭ മാകാൻ കൊതിക്കുന്നതുപോലെ അച്ഛനും മരണമെന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ കൊതിയോടെ കാക്കുവാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു .


ഒരു വേള ഞാനും അച്ഛൻ ഈ വേദനകളുടെ ലോകത്തിൽ നിന്നും മോചിതൻ ആയെങ്കിൽ എന്ന് ആത്മാർഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഒരു മകനും അപ്പനെ ഇത്രമാത്രം സ്നേഹിചിരിക്കില്ല അത്രമേൽ സ്നേഹം ഈ  വേദനയിൽ എന്റെ ഹൃദയം അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നു . വേദനകളുടെ മൂർദ്ധന്യത്തിൽ അച്ഛൻ  ഉറക്കെ കരയും മക്കളെ ഉണ്ണികുട്ടാ അച്ഛനെ ഒന്ന് രക്ഷിക്കെടാ എന്നെ ഒന്ന് മരിക്കാൻ നിങ്ങൾ സഹായിക്കെടാ ഒരു കഷണം കയറോ ഒരു തുള്ളി വിഷമോ അച്ഛന്റെ നാവിൽ ഇറ്റിക്കെടാ ഈ അലര്ച്ച കേൾക്കുമ്പോൾ വാതിലിനു പിന്നിൽ നിന്നും തേങ്ങി കരയുന്ന മൂന്ന് ചേച്ചിമാരെയും ഒരു മറുപടിയും കിട്ടാതെ വരുമ്പോൾ സ്വയം ശപിക്കുന്ന അച്ഛനെയും താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരിക്കുന്നു എന്തെങ്കിലും ചെയ്തേ പറ്റു.


ദയാ വധം ചില രാജ്യങ്ങളിൽ നിയമവിധേയമാണ് പക്ഷെ നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ നിയമം അതനുവദിക്കുന്നില്ല   സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ ഒന്ന് കൊന്നു താടാ എന്നാ അച്ഛന്റെ നിലവിളി തറയ്ക്കാൻ ഹൃദയത്തിൽ ഒരിഞ്ചു സ്ഥലം ബാക്കിയില്ല. എന്നെ  ഞാനാക്കിയ എന്റെ എല്ലാമെല്ലാമാണ് മുന്നിൽ ദിനേന മരണത്തിനു  വേണ്ടി യാചിക്കുന്നത്‌.ഒരു രാത്രി അച്ഛനെ  ഞാൻ സഹായിക്കും അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ മകൻ എന്ന് വിളിക്കപെടാൻ  പോലും അർഹനല്ല ഈ വേദനകളുടെ ലോകത്ത് നിന്നും അച്ഛനെ പറഞ്ഞു വിടുകയായിരിക്കും എനിക്ക് അച്ഛനോട് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും വല്യ സത്കർമ്മം. കട്ടിലിനരുകിൽ ചിലത് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു ചെന്നിരുന്നു അച്ഛൻ ഉറങ്ങുകയാണ് വേദനകളുടെ ലോകത്ത് നിന്നും താല്കാല മോചനമാണത്   ശക്തി കൂടിയ മരുന്നുകളുടെ പിൻ  ബലത്തിലുള്ള ഈ ഉറക്കം. ഉണ്ണികുട്ടാ അച്ഛനെ ഒന്ന് മോചിപ്പിക്കെടാ എന്ന സ്ഥിരം കരച്ചിൽ ഹൃദയത്തിൽ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു രണ്ടു കണ്ണുകളും ഇറുക്കി അടച്ചു ഇരുകൈകളും അച്ഛന്റെ കഴുത്തിൽ  ചേർത്തു വെച്ച് പതിയെ അമര്ത്തി തുടങ്ങി ഇല്ല പൂക്കുല ആടുംപോലെ കൈകൾ വിറക്കുന്നു, അമ്മ പോയ അന്ന് മുതൽ അമ്മയും അച്ഛനും ഒരാളായിരുന്നു ഇത്രമേൽ ഞാൻ ഈ ലോകത്ത് ഒരാളെയും സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ അച്ഛാ ഈ മകന് അച്ഛന് സദ്‌ മരണം നല്കാനുള്ള ത്രാണിയില്ല. അച്ഛന്റെ കട്ടിലിനോട് ചേർന്ന്  ആനെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു വെച്ചുറങ്ങി പ്ലസ്‌ ടു കാലം വരെ അങ്ങനെ  ആയിരുന്നുഉറങ്ങിയിരുന്നതും.രാവിലെ മേമ വന്നു തട്ടി വിളിക്കുംബോലാണ് ഉണർന്നത് ഉണ്ണിമോൻ അച്ഛന്റെ ചൂട് പറ്റി ഉറങ്ങ്യിട്ടു കുറെ നാളായി അല്ലെ     മേമ അച്ഛനെ ചായ കുടിപ്പിക്കട്ടെ എന്നിട്ട് കിടന്നോളൂ അച്ഛൻ ഉണർന്നാൽ കരച്ചിൽ തുടങ്ങും അത് കേൾക്കാനുള്ള കരുത്തില്ല ഞാൻ പതിയെ എഴുനേറ്റു റൂമിലേയ്ക്ക് പോയി. അച്ഛാ അച്ഛാ മേമയുടെ വിളി ദൃഡപ്പെടുന്നതും ശേഷം വലിയോരലര്ച്ചയാകുന്നതും നിർവികാരനായി കേട്ട് നിന്നു.  അച്ഛൻ സ്വതന്ത്രൻ ആയിരിക്കുന്നു വേദനകളുടെ ലോകം വിട്ടു അച്ഛൻ പറയാറുള്ള പോലെ ചിത്രഗുപ്തന്റെ കൊട്ടാരം തേടി അച്ഛൻ പോയിരിക്കുന്നു .  എത്രമേൽ അച്ഛൻ ഞങ്ങളെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നിട്ടും അച്ഛനെ വേദനകളുടെ ലോകത്ത് തനിയെ  വിടാൻ ഞങ്ങള്ക്കെങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു .


ലോകത്ത് ഞങ്ങളെ അനാഥരാക്കി അച്ഛനും കൂടൊഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ദുഃഖം അല്ല വെറുതെ ഒരു നീറ്റൽ മനസിന്റെ കോണിൽ എവിടെയോ വിങ്ങുന്നു ചിതയ്ക്ക് തീ കൊളുത്തുമ്പോൾ ഒരു പുക പടലം എന്നിലേയ്ക്ക് കയറി എന്നോടിങ്ങനെ പറഞ്ഞു ഉണ്ണീ ഇനി ഞാൻ നിന്നിലൂടെയാണ് ജീവിക്കുന്നത് നീ അച്ഛനെ രക്ഷിക്കാൻ കഴുത്തിൽ കയ്യമർത്തിയ നേരം ഞ്ഞാൻ സ്വതന്ത്രനായി ഇത്രമേൽ നീ എന്നെ സ്നേഹിചിരുന്നല്ലോ അച്ഛന് അത് മതി. അന്ന് ഞാൻ ഉറങ്ങിയില്ല രാത്രി വൈകുവോളം അച്ഛന്റെ ചിത എരിയുന്ന മണ്ണിൽ നോക്കി ഉണ്ണികുട്ട എന്നൊരു വിളിയും കാതോർത്തിരുന്നു

Wednesday, 13 May 2015

ഭൂകമ്പ മാപിനി രേഖപെടുത്താത്ത നഷ്ട്ട സ്വപ്‌നങ്ങൾ




നാരായണ്‍ ടാക്കുർ ഉണ്ടിട്ടു രണ്ടു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ത് പറഞ്ഞു ആശ്വസിപ്പിക്കുമെന്നോ എങ്ങനെ അദ്ധേഹത്തിന് സംഭവിച്ച നഷ്ട്ടം നികത്താൻ ആവുമെന്നും അറിയാതെ ഞങ്ങളും മൂന്ന് ദിവസമായി ഉരുകുകയായിരുന്നു മൂന്ന് കൊല്ലം മുൻപ് ഞങ്ങളുടെ കൂടെ കൂടിയ ആ ദിവസം മുതൽ ചിരിച്ചും ചിരിപ്പിച്ചും മാത്രം ഞങ്ങൾക്ക് പരിചയമുള്ള നാരായണ്‍ ഭായിയുടെ തീർത്തും പരിചിതമല്ലാത്ത ഈ മുഖം ഒരു നൊമ്പരമായി തീർന്നിട്ട് ഇന്ന് മൂന്ന് പകലുകൾ പൂർത്തിയാകുന്നു. കാഡ്മണ്ടുവിനു വടക്ക് പടിഞ്ഞാറ് ഭരത്പൂർ എന്ന പട്ടണത്തിലായിരുന്നു നാരായണ്‍ ഭായി  സ്വപ്നങ്ങളും വിയർപ്പും സ്വരുക്കൂട്ടിയുണ്ടാക്കിയ സ്വപ്നഗൃഹം. മൂന്ന് മക്കളെയും ഭാര്യയെയും ജീവന് തുല്യം സ്നേഹിച്ചിരുന്ന ആ കുറിയ മനുഷ്യൻ വീട് വിട്ടു മരുഭൂമിയിൽ എത്തിയത് തന്നെ സ്വന്തമായി ഒരു കിടപ്പാടം എന്ന ലക്‌ഷ്യം പൂർത്തികരിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു. കമ്പനി നല്കുന്ന ഓവർ ടൈമുകളിൽ ഒന്നുപോലും പാഴാക്കാതെ സദാ സമയം ചിരിച്ചും തമാശകൾ പറഞ്ഞും കൂടെ പണിതിരുന്നവരുടെ നിമിഷങ്ങളെ ധന്യമാക്കിയിരുന്ന ആ കുറിയ മനുഷ്യൻ പെട്ടന്ന് തന്നെ ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയിലെ ഏറ്റവും ജനപ്രിയൻ ആയി തീർന്നു. ടാകൂർ ഭായി എന്നോ  നാരായണ്‍ ഭായി എന്നോ  വിളിക്കാതെ ഒരാളും അയാളെ കടന്നു പോയിരുന്നില്ല  നേപാളി പാരംബര്യ പാചക  കലയിൽ നിപുണനായിരുന്ന ടാക്കൂർ അത് എല്ലാവർക്കും വെച്ച് വിളമ്പുന്നതിലും മഹാ മനസ്കത കാട്ടിയിരുന്നു . മോമോയും ദിണ്ടോ താലിയും സ്പെഷിൽ ചിക്കൻ വിഭവമായ ചോ മീനും ഒക്കെ ടാക്കൂർ ഭായിയുടെ കൈപുണ്യത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ സ്വാദു മുകുളങ്ങളെ ഉണർത്തി കടന്നു പോയവയായിരുന്നു .

ഒരു കൊല്ലം മുൻപാണ് ടാക്കൂർ നാട്ടിൽ വീട് പണി തുടങ്ങിയത് വന്ന ആദ്യ രണ്ടു വർഷങ്ങൾ സമ്പാദ്യത്തിൽ നിന്നും മിച്ചം പിടിച്ചവയും അവധിക്കു പോലും പോകാതെ  നേടിയ അവധി ശമ്പളവും ടിക്കെറ്റ് അലവൻസും ഒക്കെ ചേർത്താണ് വീടിന്റെ തറക്കല്ലിട്ടത്. അന്നയാൾ പതിവിലേറെ സന്തോഷവാനായിരുന്നു ക്യാമ്പിൽ മുഴുവൻ സ്വന്തം കൈകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ യോമാരി എന്ന നേപാളി മധുരം വിളമ്പിയാണ് തന്റെ സ്വപ്ന സാഷത്കാരത്തിന്റെ ആദ്യ പടി അയാൾ ആഘോഷിച്ചത്. പിന്നീട് സ്വയം ഒതുങ്ങി ചിലവുകളിൽ നിയന്ത്രണം വരുത്തി ലക്ഷ്യ പ്രാപ്തിയിലെയ്ക്ക് നിശ്ചയദാര്ട്ട്യത്തോടെ നടന്നടുക്കുന്ന നാരായണ്‍ ടാക്കൂരിനെയാണ് പിന്നെ ഞങ്ങൾ കണ്ടത്. നാല് മാസം മുൻപ് ഒരു ബസന്ത പഞ്ചമി നാളിൽ ടാക്കൂരിന്റെ സ്വപ്നം പൂവണിഞ്ഞു . ചെറുതെങ്കിലും മനോഹരമായ ഒരു കൊച്ചു വീട് സ്വന്തമാക്കിയതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ ടാക്കൂർ സ്വയം മറന്നു ആഘോഷിച്ചു. അമിതമായി മദ്യപിച്ചു നേപാളി ദൊഹൊരി സംഗീതത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ അയാൾ ഇങ്ങനെ പാടി നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞോ  കൂട്ടുകാരെ കൊച്ചു  കിനാവിൻ സാഗർ മാതാ കെട്ടി ഞാൻ എന്ന പിറന്ന മണ്ണിൽ. ആകുലനായൊരു  എന്നെ ഞാനി മരുവിൻ വെയിലിൽ വലിച്ചെറിഞ്ഞു കൊടുമുടിയേറാൻ   സമയമണഞ്ഞു. അർഥം അറിയാതെയെങ്കിലും ഞാങ്ങളും അവനോടൊപ്പം പാടി ആ രാത്രി ഉത്സവമാക്കി.


വന്നിട്ട് ഇത് വരെ നാട്ടിൽ പോയിട്ടില്ല വീടിനു വേണ്ടി അധ്വാനിക്കുകയായിരുന്നു ഇത് വരെ. കമ്പനിയിൽ നിന്നും അഡ്വാൻസ് വാങ്ങിയ തുക അടഞ്ഞു  തീർന്നാൽ അവധിക്കു അപേക്ഷിക്കാം. ഏപ്രിലോട് കൂടി   അത് കഴിയും എന്നിട്ട് വേണം ജീവന് തുല്യം സ്നേഹിക്കുന്ന മക്കളെ കാണാൻ പോകാൻ എല്ലാ ദിവസവും അയാൾ അവരെ വിളിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. മൂന്നു കുഞ്ഞുങ്ങളോടും ഭാര്യയോടും സംസാരിക്കാൻ തന്നെ ദിവസവും രണ്ടു മണിക്കൂർ ഇന്റർനെറ്റ്‌ ഫോണുമായി മല്ലയുദ്ധം നടത്താറുണ്ട്‌. ചിലപ്പോൾ ശാസന ചിലപ്പോൾ ചീത്തവിളി ചിലപ്പോൾ തലോടൽ എല്ലാം അന്വേഷിച്ചിട്ടേ സ്നേഹനിധിയായ ആ കുടുംബനാഥൻ ഉറങ്ങാൻ പോകാറൂള്ളയിരുന്നു. അന്നും പതിവ് സംസാരത്തിനിടയിൽ ഭാര്യ പയ്യാരം പറഞ്ഞു നിങ്ങളിതെത്ര കൊല്ലമായി പോയിട്ട് വീട് പണി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ ഇനിയെങ്കിലും ഒന്ന് വന്നു കൂടെ കാണാൻ കൊതിയാകുന്നു. കുഞ്ഞുങ്ങൾ വലുതാവുന്നു ആണ്‍കുട്ടികൾക്ക് ഒരു പ്രായം കഴിഞ്ഞാൽ അമ്മ പോര അപ്പൻ തന്നെ വേണം ഇനി നമുക്ക് ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഇവിടെ ജീവിക്കാം. ശരി പ്രിയേ നീ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞാൻ അന്ഗീകരിചിരിക്കുന്നു മേയിൽ  വിസ കാലാവധി തീരുകയാണ് ഇനി ഒരു പുതുക്കലിന് നിൽക്കുന്നില്ല ഞാൻ വരാം നീ ശാന്തമായി ഉറങ്ങൂ.

പിറ്റേന്ന് ശനിയാഴ്ചയായിരുന്നു തിരക്കുള്ള പണി നടക്കുന്നതിനിടെ പുറത്തു നിന്നും വന്ന സുപ്പർ വൈസറാണ് അത് പറഞ്ഞത് ടാക്കൂർ നീയറിഞ്ഞോ നിങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ ഭൂചലനം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു ആരും മരിച്ചിട്ടില്ല എന്നാണ് ആദ്യ റിപ്പോർട്ടുകൾ വീട്ടിൽ എല്ലാവരും സുരക്ഷിതർ ആണോ എന്ന് ഒന്ന് വിളിച്ചു ചോദിക്കുക. കേട്ട പാതി കേൾക്കാത്തപാതി ഫോണ്‍ വാങ്ങി ഡയൽ ചെയ്തു ഇല്ല ഒരു നമ്പറും വർക്ക് ചെയ്യുന്നില്ല .പണി മതിയാക്കി റൂമിൽ പോയി ടി വി നോക്കാൻ സൂപ്പർ വൈസർ അനുവാദം നൽകി. ആദ്യ വിഷൽ എന്ന പേരിൽ കാണിക്കുന്നത് തന്നെ തനിക്കു ചിര പരിചിതമായ വഴികളാണ് താൻ  നടന്നുകളിച്ച വഴികളിലൂടെ ക്യാമറ സഞ്ചരിക്കുന്നു ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ താളം കൂടി വരുന്നു നഗരം മുഴുവൻ കല്ലിന്മേൽ കല്ല്‌ മാത്രമായ കെട്ടിടങ്ങൾ, ദൈവമേ എന്റെ വീട് കുട്ടികൾ ഭാര്യ എന്റെ സർവ്വ സമ്പാദ്യവും പൊയ്ക്കോട്ടേ എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും കുടുംബത്തിനും ആപത്തു ഒന്നും ഉണ്ടാവല്ലേ. ക്യാമറ നഗരം കടന്നു തന്റെ പുതിയ വീടിന്റെ പരിസരത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ഒരു വലിയ നിലവിളിയോടെ അയാൾ പുറത്തേയ്ക്ക് ഓടി എനിക്ക് എന്റെ മക്കളെ കാണണം വലിയ വായിൽ അയാൾ ഉറക്കെ അലറി ഒരു നിമിഷം കമ്പനി നിശ്ചലമായി അയാൾക്ക്‌ ചുറ്റും കൂടി . പിന്നീടയാൾ അർദ്ധ ബോധത്തിൽ എന്തൊക്കയോ ഉച്ചത്തിൽ പുലമ്പി കൊണ്ടിരുന്നു .

നേപാൾ കോണ്‍സുലറ്റ് മുഖാന്തിരം കമ്പനി നാരായണ്‍ ടാക്കൂരിന്റെ കുടുംബത്തെ കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചു രണ്ടാം ദിനം ഞങ്ങൾക്ക് അറിയിപ്പ് വന്നു ഭൂകമ്പത്തിൽ അദ്ധേഹത്തിന്റെ വീട് നിശേഷം തകർന്നിരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയുടെയും രണ്ടു മക്കളുടെയും മൃതശരീരം കണ്ടു കിട്ടി ഒരാളെ ക്കുറിച്ച് ഒരു വിവരവും ഇല്ല . ബോധം വരുമ്പോൾ ഒക്കെ ടാക്കൂർ ഫോണിൽ വീട്ടിലെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്യും എന്നിട്ട് കിട്ടാതെ വരുമ്പോൾ ഉറക്കെ കരയും. വീട്ടിൽ ആർക്കും ആപത്തൊന്നും ഇല്ല വാർത്ത വിനിമയ സംവിധാനം ആകെ തകർന്നത് കൊണ്ടാണ് ഫോണ്‍ കിട്ടാത്തത് എന്ന് ഞങ്ങൾ താക്കൂറിനെ പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. നാളെ വൈകുന്നേരം ടാക്കൂർ കാഡ്മണ്ടൂവിലേയ്ക്ക് പോകുകയാണ് മൂന്ന് വർഷം ഉറുമ്പ് ശേഖരിക്കുന്നത്   പോലെ സ്വരുകൂട്ടി ഉണ്ടാക്കിയ പുതിയ ഭവനം കാണാൻ മക്കളെ കാണാൻ അവസാനമായി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അറം പറ്റിയ പോലെ ശാന്തമായി ഉറങ്ങുന്ന ഭാര്യയെ കാണാൻ ..

Thursday, 30 April 2015

ഒരു പേരിലല്ലേ എല്ലാം.

അമ്മാ ഞാനിനി കോളേജിലേയ്ക്കില്ല മൂത്ത മകൾ  വീർത്തു  കെട്ടിയ മുഖവുമായി വന്നപാടെ കട്ടിലിലേയ്ക്ക് ചാടി കയറി മുഖം പൊത്തി തേങ്ങി. പുതിയ കാലത്തെ പെണ്‍ പിള്ളേരാ എന്തെങ്കിലും കുരുത്തക്കേട്‌ ഒപ്പിച്ചോ ഭഗവാനെ എന്ന് കരുതി അടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു തല മെല്ലെ ഉയർത്തി ചോദിച്ചു എന്താ മോളെ സംഗതി. എന്തിനാ അമ്മെ എനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു പേരിട്ടേ നാണക്കേട്‌ കൊണ്ട് ഒരാളുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല പൂവാല ശല്യം സഹിക്കാം പക്ഷെ ചില അർത്ഥം വെച്ച വിളി കേൾക്കുമ്പോൾ എല്ലാ ഒന്നുകിൽ എന്റെ പേര് മാറ്റണം അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ പഠിപ്പു നിർത്തണം.അച്ഛനോട് വിളിച്ചു പറ ഗസറ്റിൽ വിജ്ഞാപനം ചെയ്യാൻ. സുദേവൻ നായർ മകൾക്കു സരിത എസ് നായരെന്നു പേരിടുമ്പോൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ഇങ്ങനെ ഒരു തിരിച്ചടി ഉണ്ടാവും എന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.സോളാർ സരിത നാട്ടിലും വീട്ടിലും താരമായത്തോടെ ലോക്കൽ സരിതമാർ നേരിട്ട പ്രതിസന്ധിയുടെ ഒരു ചെറിയ അംശമാണ് സുദേവന്റെ വീട്ടിൽ സംഭവിച്ചത്.

ചില പേരുകൾ അങ്ങനെ ആണ് ചില സീസണിൽ പ്രശസ്തരും കുപ്രസിദ്ധരും ആകാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവാരാണ്. കിന്നാരതുമ്പികൾ സൂപ്പർ ഹിറ്റ്‌ ആയി ഓടി  ഷക്കീല തരംഗം നില നിൽക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പാവം ഷക്കീല  പേരുകാർ അനുഭവിച്ച ആത്മസന്ഘർഷം അവർണ്ണനീയമാണ. സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ എനിക്കൊരു കൂട്ടുകാരി ഉണ്ടായിരുന്നു സ്മിത എന്ന നീല കണ്ണും ചിരിക്കുമ്പോൾ  തെളിയുന്ന മുഖ കുഴികളുംമുള്ള  ഒരു കൊച്ചു സുന്ദരി പക്ഷെ തുമ്പോളി കടപ്പുറവും പള്ളിവാതുക്കൽ തൊമ്മിച്ചനും കത്തി നിന്ന കാലമായതു കൊണ്ട്  പാവം സ്മിത സിൽക്ക് എന്ന വിളിപേരിലായിരുന്നു സ്കൂളിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് ആ വിളി കേൾക്കുമ്പോൾ ആ മുഖത്ത് വരുന്ന ദേഷ്യവും സങ്കടവും കാണാൻ മാത്രം കരുതികൂട്ടി സ്മിതയെ സിൽക്കാക്കി രസിക്കുന്നവരും കുറവല്ലായിരുന്നു.

ഒരിക്കൽ എഞ്ചിനീയർ   തസ്തികയിലേയ്ക്ക് കുറച്ചു പേരെ ഇന്റർവ്യൂ ചെയ്യാൻ ഈ ഉള്ളവന് ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ചു . ഇന്റർവ്യൂ നടക്കുന്നതിനിടയിൽ സുന്ദരനും ആജാനബാഹുവുമായ ഒരാൾസർട്ടിഫിക്കറ്റുകളുമായി ഞങ്ങളുടെ മുന്നിലേയ്ക്ക് കടന്നു വന്നു ഉപചാരപൂർവ്വം ഞങ്ങളെ വണങ്ങി. ശേഷം ആദ്യ ചോദ്യം ഞാനാണ് ചോദിച്ചത് വാട്ട്‌ ഈസ്‌ യുവർ നെയിം ?  പൊന്നു മോൻ സാർ ഇടിമുഴങ്ങുന്നത് പോലെയുള്ള ശബ്ദത്തിൽ ഉത്തരം ഞങ്ങൾ സംശയത്തോടെ വീണ്ടു നോക്കി പൊന്നു മോനോ ഇതെന്തു പേര് അതെ സാർ റെ ക്കോർഡിക്കലി എന്റെ പേര് പൊന്നു മോൻ എന്ന് തന്നെ ആണ് അപ്പനും അമ്മയ്ക്കും ആറ്റു നോറ്റു ഉണ്ടായ പൊന്നു മോനെ പള്ളികൂടത്തിൽ ചേർത്തപ്പോഴും അവർ അങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി. ഈ പേരിനു ഞാൻ കേൾക്കുന്ന  പരിഹാസങ്ങൾ ചില്ലറയല്ല സാർ പിന്നെ ഒരു ഗുണമുണ്ട് എത്ര ദേഷ്യപെട്ടു വിളിച്ചാലും ഞാൻ എല്ലാവർക്കും പൊന്നു മോൻ തന്നെ അല്ലെ സാർ. ആ പൊന്നു മോൻ പൊന്നു തന്നെ എന്ന് പുള്ളിയുടെ സർവിസ് ചരിത്രം തെളിയിച്ചു .

ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ സർവ സാധാരണമായ ഒരു പേരാണ് ബാബു. നാട്ടിലെ ബാബുമാരെ തട്ടി നടക്കാനും തിരിച്ചറിയാനും ആവാതെ വന്നപ്പോഴാണ് എല്ലാ ബാബുവിന് മുൻപിലും ഒരു ചെല്ല പേര് ചേർത്തുവിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. അത് കൊണ്ട് ദേഹത്ത് രോമം കൂടിയ ബാബുവിനെ പൂട ബാബുവെന്നും എപ്പോഴും മുറുക്കാൻ ചവയ്ക്കുന്ന ബാബുവിനെ  മുറുക്കാൻ ബാബുവെന്നും ചെറുപ്പത്തിൽ കരണ്ടടിച്ച ബാബുവിനെ കരണ്ട് ബാബുവെന്നും കൂതറ സ്വഭാവം കാണിക്കുന്ന ബാബുവിനെ കൂതറ ബാബുവെന്ന് സ്നേഹ്ഹത്തോടെ വിളിച്ചു  പോന്നു. ഈ ചെല്ലപെരുകൾ എല്ലാ ബാബുമാരും സർവാത്മനാ സ്വയം അംഗീകരിച്ചു എന്നുള്ളതാണ് എടുത്തു പറയേണ്ട വസ്തുത.

ജാതി നാമങ്ങളും സ്ഥലനാമങ്ങളും പലപ്പോഴും ആളുടെ പേരിനു ബദലാകുന്ന കാഴ്ച കേരളത്തിന്റെ മാത്രം പ്രത്യേകത ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. ജഗതി എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ജഗതി ശ്രീകുമാറിനേയും കുതിരവട്ടം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ പപ്പുവിനെയും മാള എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ മാള അരവിന്ദനെയും ഒക്കെ മലയാളികൾ ഓർക്കുന്നത് ഒരു  പേരിൽ എന്തിരിക്കുന്നു എന്ന് പണ്ട് ഒരു മാഹാൻ  ചോദിച്ചപോലെ, നായരേട്ടന്റെ ചായക്കടയും പിള്ളേച്ചന്റെ പടക്ക കടയും ഒക്കെ പറഞ്ഞു ശീലിച്ച നമ്മൾക്ക് പേരു പലപ്പോഴും പ്രസക്തമല്ല പ്രവത്തിയാണ് മുഖ്യം എന്ന് അടിവരയിടുന്നു എങ്കിലും ഇഗ്നെഷിയുസ് ഫെർണാണ്ടസ് കാട്ടൂക്കാരൻ എന്ന എന്റെ  ശരാശരിക്കരനായ സുഹൃത്ത് പത്താം തരം എത്തുവോളം  സ്വന്തം പേരു തെറ്റാതെ എഴുതുവാൻ മുക്ക്രയിടുന്നത് കാണുമ്പോൾ പലപ്പോഴും ആ കുന്തം കുലുക്കി ഷേക്ക്‌സ്പിയരിനോട് മനസിൽ വിയോജിച്ചു കൊണ്ട് പറയാറുണ്ടായിരുന്നു    ഒരു പേരിൽ എന്തിരിക്കുന്നു എന്നല്ല ചില പേരിൽ  ചില ചില്ലറ സംഗതികളൊക്കെ ഉണ്ട്.കുറഞ്ഞ പക്ഷം  കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക്‌ പേരിടുമ്പോൾ കോട്ടയത്ത് എത്ര മത്തായിമാർ ഉണ്ടെന്നെങ്കിലും മാതാപിതാക്കൾ മനസ്സിൽ കരുതിയിരിക്കുക.

Thursday, 19 March 2015

ഞാൻ പോയി മോനേ ദിനേശാ...

കൗമാര കാലത്ത്  എനിക്കൊരു സ്വപ്നമുണ്ടായിരുന്നു  മുംബൈ എന്നാ മഹാ നഗരത്തിൽ ചോര കൊണ്ട് പേര് എഴുതി ചേർത്ത ഹരി നാരായണനെ പോലെ കണ്ണൻ നായരെ പോലെ  ഒരു അധോലോക നായകനാകണം. അഭിമന്യുവും ഇന്ദ്രജാലവും കണ്ടു മനം കുളിർന്ന കൌമാരക്കാരനായ ഞാൻ ആ സ്വപ്നം എന്നെങ്കിലും സംഭവിക്കുമെന്നു ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു. കിളിർത്തു തുടങ്ങിയ പൊടി രോമങ്ങളെ  പതിയെ പിരിച്ചു കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ ഞാനും പലപ്പോഴും ഹാജി മസ്താനും ചോട്ടാ ഷക്കീലും ദാവൂദ് ഇബ്രാഹീമും ആയി രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കരുണ്ടായിരുന്നു. 

അന്നൊരു ഒക്ടോബർ ഒന്നായിരുന്നു ഗാന്ധി ജയന്തിയുടെ തലേ നാൾ സ്കൂളിൽ നിന്നും സേവന വാരത്തിനായി ഞങ്ങൾ കുട്ടികളെ വിവിധ ഗ്രൂപുകളിലായി ഓരോ സ്ഥലം വൃത്തിയാക്കാൻ ഏർപ്പെടുത്തി ഇടിവണ്ടി ടീച്ചർ സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിലേയ്ക്ക് പോയി ഞാനും പോത്തനും സമാന ചിന്താഗതിക്കാരും വീട്ടുകാർക്കും അധ്യാപകര്ക്കും വേണ്ടാത്തവരാണ് ആര് പറഞ്ഞാലും തല്ലിയാലും നന്നാകാത്തവരെന്നു മുദ്രകുത്തപെട്ടത്‌ കൊണ്ടും പ്രത്യേക പരിഗണനയോന്നുമില്ലാതെ റോഡ്‌ സൈഡിലെ മാലിന്യങ്ങൾ നീക്കുന്ന ജോലിയിലേയ്ക്ക് നിഷിപ്തരക്കാപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ പോത്തനും ഞാനും കിട്ടുന്ന കച്ചരയെല്ലാം ചാക്കിൽ പെറുക്കി കൂട്ടി നടക്കുന്നതിനിടയിൽ പുല്ലു മുടിയ കാനകൾക്കിടയിൽ നിന്നും ഞങ്ങള്ക്കൊരു പൊതി കിട്ടി നീണ്ടു  വീർത്ത കനം കുറഞ്ഞ പത്ര കടലാസ്സിൽ  പൊതിഞ്ഞ കുറച്ചു അന്പതിന്റെ നോട്ടുകൾ. പൊതി തുറന്നതും ഞങ്ങൾ അന്തം വിട്ടു പരസ്പരം നോക്കി ആദ്യമായിട്ടാണ് പത്തു രൂപയ്ക്ക് മുകളിലുള്ള നോട്ടു കയ്യിൽ വരുന്നത്. പോത്തൻ എന്റെ കൈയിൽ നിന്നും പൊതി  തട്ടി പറിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു 
എങ്കിലും
 ഞാൻ ഇറുക്കി കൈക്കുള്ളിൽ തന്നെ പിടിച്ചു എനിക്കും പകുതി തന്നില്ലങ്കിൽ ഞാൻ ടീച്ചറിനോട് പറയും പോത്തൻ ഭീഷിണി മുഴക്കി. ഇത് ഒരു പാട് പൈസയുണ്ട് ഇതുമായി നമുക്ക് ബോംബയ്ക്ക് പോയാലോ ഒരു പാട് കാലമായി മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കുന്ന സ്വപ്നമാണ് നമുക്കൊരുമിച്ചു നാട് വിടാം അവിടെ പോയി വലിയ അധോലോക രാജാവായി നാട്ടിൽ വലിയ ബംഗ്ലാവും മറ്റും വാങ്ങി തിരിച്ചു വരുന്ന മോഹൻലാൽ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇരുന്നു പ്രലോഭിപിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു .നാളെ പ്രോഗ്രസ് കാർഡ്‌ ഒപ്പിടുന്ന ദിവസമാണ് അച്ഛൻ വന്നാൽ കിഴുക്കും ശിക്ഷയും ഉറപ്പാണ്‌ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞു . നീ വരുന്നോ എന്ന് മാത്രം അറിഞ്ഞാൽ മതി .

പുസ്തക സഞ്ചി ജില്ലാകോടതി പാലത്തിന്റെ സൈഡിലുള്ള പൊത്തിൽ സുരക്ഷിതമായി ഒളിപിച്ചു വെച്ചിട്ട്  അടുത്തുള്ള ഉടുപ്പി ഹോട്ടലിൽ കയറി വയറു നിറച്ചും മസാലദോശയും വടയും കഴിച്ചിട്ട് നേരെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. രണ്ടു കിലോമീറ്ററിന് മുകളിൽ ദൂരമുണ്ട് റെയിൽവേ സ്റെഷ്നിലെയ്ക്ക് ഇടയ്ക്ക് വെച്ച് തളർന്ന പോത്തൻ പറഞ്ഞു നമുക്ക് ഒരു ബസിൽ കയറിയാലോ വേണ്ട ആരെങ്കിലും സംശയിച്ചാൽ, പരിചയക്കാരെ ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ നമ്മുടെ പദ്ധതി പൊളിയും കുറച്ചു ദൂരമേ ഉള്ളു നമുക്ക് നടക്കാം. റെയിൽവേ സട്ഷനിൽ എത്തിയതും ഒരു ട്രെയിൻ പോകാൻ തയാറായി കിടക്കുന്നു എല്ലാ ട്രെയിനും മുംബയിലെയ്ക്കവും എന്ന ധാരണയിൽ ഓടി കയറി സീറ്റിൽ കയറി ഇരുന്നു ശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു. ട്രെയിൻ പതിയെ നീങ്ങി തുടങ്ങി ഞാൻ ജാനാല കംബിയോടു ചേർന്നിരുന്നു പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കി ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായാണ്‌ ട്രെയിനിൽ കയറുന്നത് നല്ല തണുത്ത കാറ്റ് ശ്കതിയായി മുഖത്തോട്ടു അടിച്ചു കയറി. ട്രെയിനിൽ  കയറും വരെ എന്റെ തീരുമാനങ്ങൾക്ക് റാൻ മൂളി നിന്ന പോത്തെൻ ട്രെയിൻ ചലിച്ചപ്പോൾ മുതൽ ദുർബലനായി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു . അമ്മയെ കാണാതെ അവനു ഉറങ്ങാൻ കഴിയില്ല എന്ന് പറയുന്നു ഇവൻ എങ്ങനെ ദാവൂദ് ആകും കുറഞ്ഞ പക്ഷം ഒരു അരുണ്‍ ഗാവ്ളി എങ്കിലും ആകണമെങ്കിൽ ചില്ലറ ധൈര്യം വേണം നിനക്കതില്ലങ്കിൽ അടുത്ത സ്ടഷനിൽ ഇറങ്ങി വീട്ടിൽ പൊയ്ക്കോളൂ. ഒന്ന് ഭീക്ഷിണിപെടുത്തി അവനെ ഇരുത്താൻ മാത്രമേ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളൂ പക്ഷെ അടുത്ത സ്റ്റഷൻ ആയപ്പോൾ അവൻ ചാടി ഇറങ്ങി എന്റെ കണ്ണും വെട്ടിച്ചു എങ്ങോട്ടോ ഓടി മറഞ്ഞു . പാതി വഴി പോയിട്ട് യാത്ര തുടങ്ങും മുൻപേ വിശ്വസിച്ചു കൂടെ കൂട്ടിയവൻ ഒറ്റപെടുത്തി കടന്നിരിക്കുന്നു ഇല്ല ഇനിയൊരു പിന്മാറ്റം ഇല്ല വിജയം ധീരന്മാർക്ക്‌ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ് ഭീരുവിനെ പോലെ ഒളിച്ചോടി പരാജയപ്പെടാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല വണ്ടി ചലിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുകയാണ് കാണാത്ത നാടും കാഴ്ചകളും ഉള്ള നഗരങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും വിജന വീഥികളും താണ്ടി.

 പുതു വിവാഹിതരായ ദമ്പതികളാണ് എനിക്കഭിമുഖമായി സീറ്റിൽ ഇരുന്നിരുന്നത് അവരുടെ പ്രണയ ചേഷ്ട്ടകൾ എന്നിലെ കൌമാരക്കാരനിലെ മൃദു വികാരങ്ങളെ ഉണർത്താൻ പോന്നവയായിരുന്നെങ്കിലും അവയോന്നും  ശ്രദ്ധിക്കാതെ  ഞാൻ പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കിയിരുന്നു . അടുത്ത സ്റ്റഷൻ ആയപ്പോഴേയ്ക്കും ഒരു കൂട്ടം  ചെറുപ്പക്കാരികൾ കംബർട്ടുമെന്റിലെയ്ക്കു ഇരച്ചു കയറി സീറ്റിനു വേണ്ടി ഇടി തുടങ്ങി വണ്ടി കോട്ടയത്തെത്തിയെന്നും ഉത്തരെന്തിയയിലെയ്ക്ക് ജോലിക്ക് പോകുന്ന നെർസുമാരാണ് ഇടിച്ചു കയറി ഇരിക്കുന്നതെന്നും മനസിലാക്കാൻ അവരുടെ സംസാരഭാഷ ഒന്ന് മാത്രം മതിയായിരുന്നു. യുവ മിഥുനങ്ങൾ  പ്രണയ ചേഷ്ട്ടകൾക്ക് അവധി കൊടുത്ത് മര്യാദരാമന്മാരായി . കലപില കല പില  കൊണ്ട് മുഖരിതമായിരിക്കുന്നു അടുത്ത സ്ടഷനിൽ നിന്നും കറുത്ത കോട്ടിട്ട ഒരാൾ കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ കയറി എല്ലാവരുടെയും ടിക്കറ്റ്‌ പരിശോധിക്കുന്നു എന്റെ നേരെ വന്നതും ഞാൻ അമ്പതു രൂപയുടെ കെട്ടിൽ നിന്നും ഒന്ന് വലിച്ചു അയാൾക്ക്‌ നേരെ നീട്ടി അത്ഭുതവും ആശ്ചര്യവും നിറഞ്ഞ മുഖഭാവത്തോടെ കംബർറ്റുമെന്റിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും എന്നെ നോക്കുന്നു. ബസിൽ കണ്ടക്റ്റർ വരുമ്പോൾ ടികെറ്റ് തരുന്നത് പോലെ ഇയാളും തരുമെന്ന വിശ്വാസമായിരുന്നു എനിക്ക്.  സ്കൂൾ യുണിഫോര്മിൽ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി കൊണ്ട് അയാൾ ചോദ്യം ചെയ്യൽ ആരംഭിച്ചു എവിടുന്നു ചാടിയതാടാ ? തിന്നിട്ടു എല്ലിന്റെ ഇടയിൽ കുത്തികയറിയപ്പോൾ നാട് വിട്ടു കളയാം എന്ന് വിചാരിച്ചു അല്ലെ അയാൾ ഷർട്ടും കൂട്ടി  എന്റെ കോളറിൽ  പിടി മുറുക്കി . എന്നെ പിടിച്ചു ഒരുമൂലയ്ക്ക് ഒതുങ്ങി ഇരി റെയിൽവേ പോലിസ് എത്തട്ടെ എന്ന ആക്രോശത്തോടെ ഒരു   സൈഡിലേയ്ക്ക് പിടിച്ചു തള്ളി ഭയം എന്നെ വിഴുങ്ങാൻ ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു പോലിസ് വന്നു പിടിച്ചാൽ എന്നെ
    ജയിലിലേയ്ക്കോ  വീട്ടിലേയ്ക്കോ കൊണ്ട് പോകും ജയിലിൽ പോകാം പക്ഷെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് എങ്ങനെ തിരിച്ചു പോകും. ആ പോത്തെൻ നാട്ടിലും വീട്ടിലും എന്റെ പേര് ചീത്തയാക്കിയിട്ടുണ്ടാവാണം.

കറുത്ത കോട്ടുകാരന്റെ ശ്രദ്ധ മാറിയപ്പോൾ ഞാൻ സർവശക്തിയും സംഭരിച്ചു അടുത്ത ക്യാബിനിലെയ്ക്ക് ചാടി കയറി .പിന്നാലെ അയാൾ വരുമെന്നരിയാവുന്ന ഞാൻ ഒരു കുരങ്ങിന്റെ വിരുതോടെ കംബർറ്റുമെന്റുകൽ മാറി കയറി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു ഒടുവിൽ അടുത്ത സ്ടഷനിൽ വണ്ടി നിന്നതും ഞാൻ ചാടി ഇറങ്ങി. വിശപ്പു ഉള്ളിൽ ധിധിമി മേളം കൊട്ടുന്നു രാവിലെ സ്കൂളിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോൾ  കഴിച്ച മസാല ദോശ ആമാശയത്തിൽ  അന്തർലീനമായിട്ടു മണിക്കൂറുകൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അടുത്തു കണ്ട പെട്ടികടയിൽ നിന്നും പെപ്സിയും എത്തപഴവും വാങ്ങി കഴിച്ചിട്ട് കാശു കൊടുക്കാൻ പോക്കറ്റ് പരതിയപ്പോൾ  ശൂന്യം . കംബാര്ട്ടുമെന്റുകൾ മാറി കയറുന്നതിനുള്ളിൽ എവിടെയോ പണം നഷ്ട്ടപെട്ടിരിക്കുന്നു. പെപ്സിയും എത്തപഴവും ഉള്ളിലായിരിക്കുന്നു ഇനി കടക്കാരനോട് എന്ത് പറയും. മുഖം നോക്കാതെ പെപ്സി കുപ്പി കച്ചവടക്കാരന്റെ ബോർഡിൽ വെച്ചിട്ട് ഒറ്റ ഓട്ടം ഓടി ആരും പിറകെ വരുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി ഒരു കടത്തിണ്ണയിൽ ഇരുന്നു. വഴിവിളക്കുകൾ കണ്‍ ചിമ്മി പ്രകാശിക്കുന്നു അമ്മ അത്താഴം ഒരുക്കി വിളിക്കേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു ആ കടത്തിണ്ണയിലെ അലസ നിദ്രയിൽ ഒരു കിനാവ് കണ്ടു   മുടിയഴിച്ചിട്ട് കരയുന്ന അമ്മയുടെ രൂപം പെട്ടന്ന് ഞെട്ടി ഉണർന്നു . ഈ യുണിഫോം അപകടമാണ് 
ഇനിയും ഇതു ഇടിട്ടു കൊണ്ട് അധിക ദൂരം നടന്നു കഴിഞ്ഞാൽ പിടിക്കപെടും. ഏതാണീ സ്ഥലം എന്ന് പോലും തിട്ടമില്ല പക്ഷെ ഒന്നറിയാം തമിഴ് കലർന്ന മലയാളം തന്നെയാണ് ഇവർ സംസാരിക്കുന്നതു  അപ്പോൾ കേരളമോ തമിഴ് നാടോ ആവാം .

ഗോവിന്ദ പുരം അതാണ്‌ ഞാൻ നില്ക്കുന്ന സ്ഥലത്തിന്റെ പേര് പക്ഷെ ഇവരുടെ മലയാളത്തിനു എന്റെതിൽ നിന്നും 
പ്രകടമായ  വ്യത്യാസം ഉണ്ട് ഒരു സംഭാഷണത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ വാചകങ്ങളാണ് മനസിലാകുന്നത് . അധോലോക നായകൻ ആകുക എളുപ്പമല്ല,  നടന്നു നടന്നു കാലുകൾ കുഴയുകയും വിശന്നു വയറു കത്തുകയുമല്ലതെ ഒന്നും നേടാൻ ഈ യാത്ര കൊണ്ട് സാദിക്കുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല. ഒരു മാവിൻ ചുവട്ടിൽ നിറയെ പഴുത്ത മാമ്പഴം ആര്ക്കും വേണ്ടാതെ വീണു കിടക്കുന്നു വിശ പ്പു തീരും വരെ അവ വാരി   വലിച്ചു കഴിച്ചു അല്പം തല്ലുകയും ചീത്തവിളിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്നല്ലാതെ അപ്പനും അമ്മയും ഇതുവരെ പട്ടിണിക്കിട്ടട്ടില്ല . വിശപ്പിനു ഇത്രമാത്രം വേദനയുണ്ടെന്ന് ആദ്യമായാണ് അറിയുന്നത്.തിരികെ വീട്ടിൽ എത്തി അച്ഛനോടും അമ്മയോടും മാപ്പ് പറയണം ഇനി മേൽ നന്നായി പഠിക്കുന്ന കുട്ടിയായി എല്ലാവര്ക്കും മാതൃകയായി ജീവിക്കണം ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു ആ മാവിൻ ചുവട്ടിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങിപോയി .ഉറക്കം മുഴുവൻ അമ്മയോടോത്തയിരുന്നു മുൻപ് ഒരിക്കൽ പോലും അമ്മയെ ഇത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല ഒരു ദിവസം ഒരു ദിവസം മാത്രമാണ് അമ്മയെ കാണാതിരുന്നത് എന്നിട്ടും .. രാവിലെ എഴുനേറ്റു നടപ്പ് തുടങ്ങി ആദ്യം കണ്ട പോലിസ് സ്ടഷനിൽ കയറി സഹായം അഭ്യർഥിച്ചു. കൊല്ലത്ത് നിന്നും അധോലോക രാജാവാകാൻ പുറപ്പെട്ട എന്നെ എസ് ഐ ഏമാൻ ബഹുമാനത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു തൊഴുതു. ഞാൻ കൊടുത്ത അഡ്രെസ്സിൽ അടുത്തുള്ള പോലിസ് സ്ടഷനിൽ അവർ വിവരമറിയിച്ചു. നല്ലവരായ പോലീസുകാർ എനിക്ക് ഇഡലിയും തൈരുസാധവും വാങ്ങി തന്നു കൂട്ടിരുന്നു .

അന്ന് വൈകിട്ട് അച്ഛനും കൊച്ചച്ചനും പോലിസ് സ്ടഷനിൽ വന്നു, അച്ഛന്റെ മുഖത്തു  നോക്കാതെ ഞാൻ കുനിഞ്ഞു നിന്നു  അച്ഛൻ അടുത്തു വന്നു എന്റെ  ശിരസ്സു നെഞ്ചോട്‌ ചേർത്ത് അനങ്ങാതെ നിന്നു ആ മുഖത്തു നിന്നും 
രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണുനീർ എന്റെ തലയിലേയ്ക്ക് ഇറ്റു വീണു .അച്ഛൻ  വന്ന കാറിൽ ഞങ്ങൾ യാത്രയായി. തിരികെ വീടെത്തുമ്പോൾ ഒരു ഉത്സവത്തിനുള്ള ആളുകൾ  എന്നെ കാത്തു  വഴിയരുകിൽ നില്പുണ്ടായിരുന്നു ആരോടും ഒന്നും പറയാതെ ഞാൻ വീടിനകത്ത് കയറി അമ്മ ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് ഭ്രാന്തിയായി മാറിയിരുന്നു എന്നെ കണ്ടതും രണ്ടു കരണം പൊളിയുന്ന വേദനയിൽ ആ കൈ എന്റെ കരണത്ത് പതിച്ചു. ഇതിലും ഭേദം നിനക്കെന്നെ കൊല്ലാമായിരുന്നില്ലേടാ എന്നൊരലർച്ചയോടെ അമ്മ താഴേയ്ക്ക് വീണു അമ്മ എഴുനേൽക്കും വരെ ഞാൻ നിലത്തു തന്നെ ഇരുന്നു. ജനകൂട്ടം പിരിഞ്ഞു പോയി അച്ഛൻ മകനെ തിരയാൻ സഹായിച്ച എല്ലാവരെയും നന്ദി പറഞ്ഞു മടക്കി.ഉമ്മറ പടിയിലിരുന്ന അച്ഛൻ കൊച്ചച്ചനോട് പറയുന്നത് കേൾക്കാം അവനു ജാതകത്തിൽ ശനിയുടെ അപഹാരമാണ് വനവാസം വരെ വിധിച്ചിട്ടുള്ളതാ അതിങ്ങനെ പോയെന്നു സമാധാനിക്കാം . കുറച്ചു ദിവസം മുൻപ് കണ്ട യോദ്ധ യിലെ അരശുംമൂട്ടിൽ അപ്പു കുട്ടനും ഉണ്ടായിരുന്നു ഈ ശനിയുടെ അപഹാരം അവൻ നേപാൾ വരെ പോയപ്പോൾ ഞാൻ ഗോവിന്ദപുരം വരെയെങ്കിലും പോയില്ലേ  മോശമല്ലേ ലാലേട്ടാ .....