വീട് (കവിത )

സമുദ്ര നിരപ്പിനും
താഴെയെനിക്കൊരു 
വീട് വെയ്‌ക്കേണം ,
മൽസ്യങ്ങൾ 
തൊട്ടും തൊടാതെയും പായുന്ന 
ഏതു മഴക്കാലത്തും
നിറഞ്ഞു കവിയാത്ത
ഏതു വേനൽക്കാലത്തും
വറ്റി വരളാത്ത
ഏതു കൊടുങ്കാറ്റും
 തകർത്തെറിയാത്ത
എല്ലാത്തരം
സ്വപ്നങ്ങളും വിളയുന്ന
എല്ലാത്തരം
സന്തോഷങ്ങളെയും വിളയിക്കുന്ന
എങ്ങും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത
ആരും കണ്ടാൽ കണ്ണുമിഴിക്കുന്ന
സ്വയമ്പൻ വീട്
ഇ എം ഐ കുറവുള്ള
പണയം കൈമുതലായി
കൊടുക്കേണ്ടാത്ത
ഏതെങ്കിലും ബാങ്കിനെപറ്റി
അറിവുള്ളവരുണ്ടോ ??

നിഗൂഢതകളുടെ പ്രവാസ പുസ്തകം

എംബാം ചെയ്ത മൃതപേടകത്തിനോടൊപ്പം അനുഗമിക്കാൻ ആരുമില്ലാതിരുന്നത് കൊണ്ടാണ് മുഹമ്മദ് ജമാൽ എന്ന സിറിയൻ പി ആ റോ സഹമുറിയനും അടുത്ത സുഹൃത്തുമായ എന്നോടു കൊളോമ്പോ വരെ ആ മൃതദേഹവുമായി പോകാമോ എന്നാവശ്യപ്പെടുന്നത് . മരണപ്പെട്ട ചാമില എന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തും നല്ല മനുഷ്യനുമായിരുന്നു വളരെ വൈകി വിവാഹം ചെയ്ത അതിലും വൈകി കുട്ടി ഉണ്ടായ നാലു വയസുള്ള ആൺകുട്ടിയുടെ പിതാവ് . ചാമിലയ്ക്കൊരു ദൗർബല്യമുണ്ടായിരുന്നു എവിടെ പുറത്തേയ്ക്കു പോയാലും അയാളൊരു കളിപ്പാട്ടവുമായേ റൂമിൽ തിരികെയെത്താറുണ്ടായിരുന്നുള്ളു . ഏറെ മോഹിച്ചു കാത്തിരുന്നുണ്ടായ ഉണ്ണിക്കു കൊടുക്കാൻ വാങ്ങി കൂട്ടുന്നതാണാ കളിപ്പാട്ടങ്ങളൊക്കെയും . വാങ്ങി കൊണ്ടു  വരുന്ന ഓരോ കളിപ്പാട്ടവും അയാൾ റൂമിൽ വെച്ചു ഒന്നു പരീക്ഷിക്കും .കുരയ്ക്കുന്ന പട്ടിയും ,ഡാൻസ് ചെയ്യുന്ന ആനയും ഓടുന്ന ട്രെയിനും എന്നു  വേണ്ട അയാൾ വാങ്ങാത്തതായി ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ആദ്യമൊക്കെ  കൗതുകമായിരുന്ന അയാളുടെ കളിപ്പാട്ട ഭ്രമം പോകെ പോകെ എനിക്കൊരു പുതിയ വിഷയമേ അല്ലാതായിരുന്നു . ശ്രീലങ്കയിലേയ്ക്ക് പാർസൽ അയയ്ക്കുമ്പോൾ കനമല്ല പെട്ടിയുടെ വ്യാപ്തം മാത്രമാണ് നോക്കുന്നതെന്ന ചിന്ത അയാളുടെ കളിപ്പാട്ട വാങ്ങലുകളെ നേർരേഖപോലെ അവസാനിക്കത്തതാക്കി .

മൃതപേടകത്തോടൊപ്പം അയാൾ വാങ്ങിക്കൂട്ടിയ കളിപ്പാട്ടങ്ങളും കൊണ്ടുപോകണം .ആത്മാർത്ഥ സ്നേഹിതനു ഇതിലും നല്ലൊരു ചരമ ശ്രുശൂഷ ചെയ്യാനില്ലെന്ന  തിരിച്ചറിവിൽ ഞാൻ മുൻകൈയെടുത്തു മുഴുവൻ കളിപ്പാട്ടങ്ങളെയും  എംബാം ചെയ്ത മൃതപേടകത്തിന്റെ  കൂടെ കൊണ്ട് പോകാൻ അനുമതിയായിരിക്കുന്നു . മകൻ ജനിച്ചിട്ടു ഒരു തവണ മാത്രമാണിയാൾ നാട്ടിൽ പോയിരിക്കുന്നത്   അമ്മയും മകനും അവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവനെ ഈ അവസ്ഥയിൽ കാണുക  ഹൃദയഭേദകമായിരിക്കും  .

ദൈവമേ നിന്നോടെനിക്കൊരു പ്രാർത്ഥനയേയുള്ളൂ  എന്തെങ്കിലും അപകടം സംഭവിക്കുന്നെങ്കിൽ അതു വേണ്ടപെട്ടവർക്കരികിൽ  ആയിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാക്കണേ . ഇതുപോലൊരു ഏകാന്ത അവസ്ഥയിൽ അനാഥ ശവമായി വിറച്ചു വിങ്ങലിച്ചൊരു പെട്ടിയിൽ  പിറന്ന നാട്ടിലേയ്ക്കിറങ്ങാൻ ഇടവരുത്തരുതേ . എന്റെ ചിന്തകളെയും  പ്രാർത്ഥനകളെയും മുറിച്ചു കൊണ്ട് വിമാനം കടുനായിക്ക് വിമാനത്താവളത്തിൽ ലാൻഡ് ചെയ്തു .

വണ്ണിയാർച്ചി എന്നു പരിചയപ്പെടുത്തിയ ഒരാളാണ് മൃതദേഹം ഏറ്റു വാങ്ങാൻ ആംബുലൻസുമായി എത്തിയിരിക്കുന്നത് . അയാൾ നന്നായി തമിഴ് സംസാരിക്കുന്നതിനാൽ എന്റെ ആശയ വിനിമയം സുഗമമാകും  എന്നു ഞാൻ മനസ്സിൽ കണക്കു കൂട്ടി . കൊളംബോയിൽ നിന്നും ഏകദേശം അറുപതു കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള  അനുരാധപുര എന്ന വനമേഖല അവസാനിക്കുന്ന കൊച്ചു നഗരത്തിലാണ്  പരേതന്റെ വീട് . ആംബുലൻസ് പുറപ്പെട്ടു കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും വണ്ണിയാർച്ചി  ഞാനൊട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്തൊരു ചോദ്യമെറിഞ്ഞു.

വിദേശത്തു വെച്ചു മരണപ്പെട്ടവർക്കു ഒരു പാടു പണം ലഭിക്കും അല്ലേ ?

ഞാൻ ഇതുവരെ പരിചയപ്പെട്ട ശ്രീലങ്കക്കാരെല്ലാം നല്ലവരാണ് എന്നാൽ അങ്ങനെയല്ലാത്തവരും ഉണ്ടെന്നു ഇപ്പോൾ ബോധ്യമായിരിക്കുന്നു  . ഞാൻ മൗനം പാലിച്ചു . ഞാൻ കേൾക്കാത്തതെന്നു കരുതി കുറച്ചു കൂടി ഉച്ചത്തിൽ അയാളാ ചോദ്യം വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നു .

വിദേശത്തു വെച്ചു മരണപ്പെട്ടവർക്കു ഒരു പാടു പണം ലഭിക്കും അല്ലേ ?

അതെ പക്ഷെ അതയാളുടെ ഭാര്യയ്ക്കും മക്കൾക്കും മാത്രമുള്ളതാണ് . എന്റെ മറുപടിക്കു കാഠിന്യമേറിയെന്നു തോന്നി . അല്ലെങ്കിലും ഔചിത്യ ബോധമില്ലാതെ സംസാരിക്കുന്നവരെ കേട്ടാൽ എനിക്കു കലിയിള കും.
വണ്ണിയാർച്ചി മുറുക്കി ചുവപ്പിച്ച ചുണ്ടുകൾ വിടർത്തി ചിരിച്ചു . അയാളുടെ വായിൽ ചതഞ്ഞരയുന്ന മുറുക്കാൻ കൂട്ടത്തെ നാവുകൊണ്ടൊരു വശത്തേയ്ക്കൊതുക്കി അയാൾ തുടർന്നു .

മരിച്ചയാൾക്കു ഞാനല്ലാതെ ഒരു ബന്ധുവും ഈ ഭൂമുഖത്തില്ല !!

 സിംഹളയിൽ അയാൾ എന്തോ ഡ്രൈവറോടു പറഞ്ഞു  ആംബുലൻസിന്റെ സ്പീഡ് കൂടുന്നു .ഞാൻ ഭയവിഹ്വലനായി പുറത്തേയ്ക്കു നോക്കി .അറിയപ്പെടാത്ത നാടും  ഭാഷയും മരിച്ചയാളുടെ പണമെല്ലാം ഞാൻ കൂടെ കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ടെന്നാണ് ഇവരുടെ ധാരണ . ഒരു പക്ഷെ എന്നെ ആക്രമിച്ചു കൊലപ്പെടുത്താനും ഇവർ തുനിഞ്ഞേക്കും .തൊണ്ട വറ്റി വരളുന്നു വീട്ടിൽ വഴിക്കണ്ണുമായി കാത്തിരിക്കുന്ന ഭാര്യയും മൂന്നു കുഞ്ഞുങ്ങളും .ആംബുലൻസ് ഇപ്പോൾ വനമേഖലയിലേയ്ക്കു കടന്നിരിക്കുന്നു .കട്ടപിടിച്ച ഇരുട്ടിനെ കീറി നീങ്ങുന്ന വണ്ടിയിൽ യന്ത്രമനുഷ്യനെപ്പോലെ സ്റ്റിയറിങ് പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഡ്രൈവറും മുറുക്കാൻ ചവച്ചു പുറത്തേയ്ക്കു തുപ്പുന്ന കറുത്തു  തടിച്ച വണ്ണിയാർച്ചിയും പേടിയോടെ ഞാനും.മൃതദേഹം ബന്ധുക്കൾക്കു കൈമാറി എനിക്കു പോരാമായിരുന്നു എന്നാൽ പ്രിയ സ്നേഹിതന്റെ അന്ത്യ കർമ്മങ്ങൾക്കും സാക്ഷിയാകാൻ ഞാനെടുത്ത ഉറച്ച തീരുമാനമാണെന്നെ ഇപ്പോളീ മരണ വക്രത്തിൽ പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് .

ഭയപ്പെടേണ്ട തമ്പി ഇപ്പോൾ വീടെത്തും !
അയാളെന്റെ പരിഭ്രമം മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു .വെളിച്ചമുള്ള പാതയിലേയ്ക്ക് വണ്ടി വളഞ്ഞിറങ്ങി .അധികം ആൾതാമസമില്ലാത്ത ഒരു തെരുവിന്റെ അറ്റത്തു പ്രാചീനമെന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഒരു കൂര അതിന്റെ മുറ്റത്തു ആംബുലൻസ് നിന്നു . മൂന്നോ നാലോ പേർ  ചേർന്നു  മൃതദേഹം താഴെയിറക്കി .ചാമിലയുടെ മകനും വിധവയ്ക്കും വേണ്ടി എന്റെ കണ്ണുകൾ അവിടമാകെ പരതി  നടന്നു   . കൂടി നിന്ന പത്തിൽ താഴെ വരുന്ന ആരിലും ദുഖത്തിന്റെ ലാഞ്ഛനപോലുമില്ല . ആകെ തമിഴ് അറിയാവുന്ന വണ്ണിയാർച്ചി ആംബുലൻസ് നിർത്തിയതും എങ്ങോട്ടോ പോയിരിക്കുന്നു .

ബുദ്ധ ഭിക്ഷുക്കളിലൊരാളുമായി വണ്ണിയാർച്ചി മടങ്ങി വന്നിരിക്കുന്നു അവരുടെ കർമ്മങ്ങൾ കഴിഞ്ഞതും മൃതദേഹം ദഹിപ്പിക്കാനുള്ള ചിത റെഡി ആയിരിക്കുന്നു .സാധാരണ ബുദ്ധ മതാചാര പ്രകാരം മൃതദേഹങ്ങൾ  കുഴിച്ചിടുകയാണ് പതിവ്  എന്നാൽ വിദേശത്തു നിന്നും മരണപ്പെട്ടു വരുന്നവയെ ചുട്ടെരിച്ചില്ലെങ്കിൽ  ആത്മാവിനു മോക്ഷം ലഭിക്കില്ലത്രേ . വണ്ണിയാർച്ചി പറഞ്ഞതെല്ലാം സത്യമാണ് മരിച്ച ചാമിലയ്ക്കു  ഭാര്യയോ മകനോ ഇല്ല .ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോളിവിടെ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നേനെ എന്നിട്ടും ആർക്കാണയാൾ ഇത്രയും കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ വാങ്ങി കൂട്ടിയത് .

തിരികെ എയർപോർട്ടിലേയ്ക്കുള്ള യാത്രയിൽ വണ്ണിയാർച്ചിയതു തുറന്നു പറഞ്ഞു . ചാമില കെട്ടിയ പെണ്ണു അയാൾക്കു കുട്ടികളുണ്ടാകില്ല എന്നറിഞ്ഞ നിമിഷം അയാളെ ഉപേക്ഷിച്ചു കടന്നു കളഞ്ഞത്രേ . പിന്നീടുള്ള ഓരോ വരവിലും അയാൾ ഗ്രാമം മുഴുവനുമുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും കളിപ്പാട്ടണങ്ങളുമായാണത്രെ നാട്ടിൽ എത്താറുള്ളു . തന്റെ അവസാന യാത്രയിലും  അവർക്കായി കളിപ്പാട്ട സഞ്ചി കരുതാൻ അയാൾ മറന്നതുമില്ല .  വണ്ണിയാർച്ചിയും ഞാൻ പരിചയപ്പെട്ട എല്ലാ ശ്രീലങ്കക്കാരെയും പോലെരു നല്ല മനുഷ്യൻ തന്നെ ആണെന്നു എനിക്കിപ്പോൾ ബോധ്യം വന്നിരിക്കുന്നു.

 തിരികെ റൂമിലെത്തുമ്പോൾ ചാമിലയുടെ ബുദ്ധ പ്രതിമയ്‌ക്കരികിലിരുന്ന കുബേര കുഞ്ചി പ്രതിമ എന്നെ നോക്കി തലയാട്ടി ചിരിച്ചു. ഒരു പാടു നിഗൂഢതകളുമായി ഒരു കട്ടിലിനപ്പുറവും ഇപ്പുറവും ഉണ്ടുറങ്ങുന്നവരാണ്  പ്രവാസികളെന്നയാൾ എന്നോടു ഉറക്കെ പറഞ്ഞു  ശേഷം ഉച്ചത്തിൽ അട്ടഹസിച്ചു .........

ഹൈക്കൂ ചിന്തുകൾ

വീടു വാങ്ങുംവരെ 
വീടായിരുന്നെന്റെ വിങ്ങുന്ന വേദന 
വീടായി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ 
വീടപ്പെടാനുള്ള കടങ്ങളെയോർത്താണെന്റെ 
വ്യസനങ്ങളും വ്യാകുലതകളും ..

ഹൈക്കൂ ചിന്തുകൾ

നിങ്ങളുടെ അശുദ്ധതയെ
സ്വയമാവാഹിക്കുന്ന 
രക്തദാഹിയായ ചെകുത്താനും
അതെ സമയം തന്നെ  
നിങ്ങളെ പവിത്രീകരിക്കുന്ന
പട്ടുറുമാലുമാകുന്നു ഞാൻ.

ഹൈക്കൂ ചിന്തുകൾ

നിലച്ചു പോയ രഥചക്രങ്ങൾക്കു
പിന്നിലെ ഖിന്നനാണ് ഞാൻ
കവചകുണ്ടലങ്ങളുമണിഞ്ഞൊരാൾ
എങ്ങു നിന്നോ വരുമെന്നും
പ്രതിസന്ധിയിൽ നിന്നെന്നെ
പരിത്രാണം ചെയ്യുമെന്നും
പകൽകിനാവു കാണുന്നവൻ ഞാൻ.

കൂഴച്ചക്കപോലൊരു ആദ്യ രാത്രി

കുഞ്ഞു നാൾ മുതൽ സിനിമയിലും സ്വപ്നത്തിലും കണ്ടിട്ടുള്ള കല്യാണം കഴിഞ്ഞുള്ള ആദ്യ രാത്രിയാണിത് ,വ്രീളാ വിവശയായി അവൾ വന്നു കട്ടിലിൽ ഇരുന്നതേയുള്ളു . കലാകാരനാണ് ഞാൻ കലാപരമായിത്തന്നെ കാര്യങ്ങൾ തുടങ്ങണം .ചെറിയൊരു വിറയൽ, വൈക്ലബ്യം ,ചമ്മൽ തുടങ്ങി നവരസങ്ങളും ഒളിപ്പിച്ച മുഖത്തോടെ ഞാൻ അവളുടെ പെരുവിരലിൽ സ്പർശിച്ചു  . ഗ്രഹണി പിടിച്ച കുട്ടിയുടെ ആർത്തി എനിക്കുണ്ടോയെന്ന സംശയത്തിൽ നിലത്തേയ്ക്കു താഴ്ത്തിയിരുന്ന തലയുയർത്തി അവളെന്നെ ഒളികണ്ണിട്ടു നോക്കി . ഞാൻ  രണ്ടും കൽപ്പിച്ചവളുടെ വലത്തു കരം ഇറുക്കി നെഞ്ചോടു ചേർത്തു വെച്ചു .വെളിച്ചം എന്തോ പറയാൻ മടിച്ചിട്ടെന്നവണ്ണം മുറിയിലാകെ വിമ്മിഷ്ട്ടപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്നു  .ഇനി സംഭവിയ്ക്കാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കു വെളിച്ചം ഒരു തടസ്സമാണ് മുകളിൽ കറങ്ങുന്ന പങ്കായത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിനും മേലെ അവളുടെ ശ്വാസമിടിപ്പു എനിക്കു  കേൾക്കാം .

കുട്ടി പൗലോ കൊയ്‌ലോയെ വായിച്ചിട്ടുണ്ടോ ? ആദ്യ രാത്രിയിലേയ്ക്കായി ഞാൻ റിഹേഴ്സൽ ചെയ്തു വെച്ചിരുന്ന ചോദ്യം അവളിൽ അമ്പരപ്പും ആശങ്കയുമുണ്ടാക്കി .

ഇരുട്ടിൽ അവളുടെ മറുപടിക്കായി ഞാൻ മലമുഴക്കി വേഴാമ്പലിനെപ്പോലെ  കാത്തിരുന്നു .

കട്ട പിടിച്ച ഇരുട്ടും അതിനേക്കാൾ കട്ടപിടിച്ച നിശബ്ദതയും . എന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ അമർത്തി പിടിച്ചിരുന്ന  അവളുടെ  പെരുവിരൽ നഖം കൊണ്ടെന്നെ മൃദുവായി നുള്ളി .

എന്റെ ഭാഗത്തും തെറ്റുണ്ട് ,ആദ്യരാത്രിയിൽ ഇങ്ങനെയൊന്നും ചോദിച്ചു കൂടാ, ഞാനവളെ വലിച്ചു നെഞ്ചോടു ചേർത്തു  .രണ്ടു ഹൃദയങ്ങളുടെ താളവും  ഉന്നതിയിലായിരിക്കുന്നു .എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ തുടങ്ങും മുൻപതാ  വീടിന്റെ കോളിംഗ് ബെൽ ശബ്ദം മെഡിക്കൽ കോളേജിലെ ആംബുലൻസ് ശബ്ദം പോലെ ഉയർന്നു  .ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും  പുറകോട്ടു മാറി  .

ആരോ പുറത്തു വന്നിരിക്കുന്നു പുറത്തു അപ്പച്ചന്റെ അടക്കിപ്പിടിച്ച സംസാരം കേൾക്കാം .

അവൻ കിടന്നിട്ടുണ്ടാവണം നാളെ രാവിലെ കണ്ടാൽ പോരെ ?

അയ്യോ അപ്പച്ചായി അങ്ങനെ പറയരുത് ,ശരിക്കും ഞാൻ മറന്നു പോയിട്ടാ ,ദേ നോക്കിയേ അവനിഷ്ടമുള്ള കൂഴച്ചക്കയാ കൊണ്ടു  വന്നിരിക്കുന്നെ ഒരു ചുളയെങ്കിലും അവൻ കഴിക്കുന്നതു കണ്ടിട്ടു  വേണം എനിക്കു  പോവാൻ .

ഞാൻ വാതിലിനോട് ചെവി ചേർത്തു വെച്ചു ആ ശബ്ദം ആരുടേതാണെന്നറിയാൻ ഒരു ശ്രമം നടത്തി നോക്കി .ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല, എങ്കിലും എന്റെ ഇഷ്ട്ടങ്ങൾ ഒക്കെ അറിയാവുന്ന ആരോ ആണ് . ഇന്നിനി ദൈവം തമ്പുരാൻ വന്നാൽ കൂടി ഞാൻ വാതിൽ തുറക്കാൻ പോകുന്നില്ല. ബെഡ്‌ലാംപ് തെളിച്ചു നവവധു എന്റെ ഭാവങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കുകയാണ് . നല്ലൊരു ഇൻട്രോയാണ് പുറത്തെ  ദുഷ്ടൻ വന്നു കുളമാക്കിയിരിക്കുന്നത് ഇവനെയൊക്കെ പാമ്പു കടിച്ചു ചാകണേ കർത്താവേ എന്നു മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചു കട്ടിലിലേയ്ക്കു വീണ്ടും ചാടിക്കയറി . വീണ്ടും നിശബ്ദത വന്നയാൾ പോയിട്ടുണ്ടാവണം .ഇപ്പോൾ എനിക്കവളുടെ മുഖം വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയുന്നു നാണം നുണക്കുഴി വിരിച്ച ആ മുഖത്തിനു പൂർണ്ണ ചന്ദ്രന്റെ ശോഭയുണ്ടിപ്പോൾ .ഞാൻ ഭാഗ്യവാനാണ് അല്ലെങ്കിൽ ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരുവളെ ജീവിതം പങ്കിടാൻ കിട്ടുമായിരുന്നില്ല .ഇക്കുറി എന്റെ നോട്ടമവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേയ്ക്കാണ് ഫ്രഞ്ച് കിസ് എന്നത് സിനിമയിലേ കണ്ടിട്ടുള്ളു പരീക്ഷിക്കാൻ പോകുന്നത് ആദ്യമായാണ് .പെരുവിരലിൽ നിന്നും ഒരു തരിപ്പു മുകളിലോട്ടു ഇരച്ചു കയറുന്നു .ഇടുക്കി ഡാം തുറന്നതു പോലെ രക്തം എന്റെ എല്ലാ ഞരമ്പുകളിലേയ്ക്കും പമ്പു ചെയ്യപ്പെടുന്നു .ലക്ഷ്യ സ്ഥാനത്തിനു ഒരു മില്ലി അകലെയെത്തിയപ്പോൾ വാതിലിൽ ശക്തമായ മുട്ടു കേട്ടു അവൾ വീണ്ടും ഞെട്ടി പിന്നോക്കം മാറി  .

മോനെ ,മോനെ .... അപ്പച്ചന്റെ ദയനീയ ശബ്ദം പുറത്തു കേൾക്കാം .

ദേഷ്യം മറച്ചു  കൊണ്ടു  ഞാൻ വാതിൽ മലർക്കെ തുറന്നു . അപ്പച്ചനു പിന്നിൽ 70 എം എം ചിരിയുമായി സാം ജേക്കബ് !!! എന്റെ പത്താം ക്ളാസുവരെയുള്ള കളിക്കൂട്ടുകാരൻനാണവൻ .പത്താം ക്ലാസിനു ശേഷം പട്ടാളത്തിൽ ചേരാൻ പോയവൻ . പട്ടാളത്തിൽ വെച്ചു എന്തോ മാനസീകമായ തകരാറു സംഭവിച്ചു തിരിച്ചു പോരേണ്ടി വന്നവൻ . അവൻ ഇന്നാണെന്റെ കല്യാണം എന്നതു മറന്നു പോയിരുന്നു .എവിടെയൊക്കയോ കറങ്ങി വൈകിട്ടു വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോഴാണ് അവൻ അതറിയുന്നത് ഉടൻ വീട്ടു മുറ്റത്തു നിന്ന പ്ലാവിൽ നിന്നൊരു ചക്കയുമിട്ടു ഇങ്ങു പോന്നിരിക്കുകയാണ് ശവം .. അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും എന്നെ ദയനീയമായി നോക്കുന്നു .അവൻ കൊണ്ടു  വന്ന ചക്ക നാലായി മുറിച്ചു തിണ്ണയിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്നു .അതിൽ നിന്നൊരു ചുളയെടുത്തു  എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി . ഞാനതു വാങ്ങി കഴിച്ചു വീണ്ടും വീണ്ടുമവൻ ചുളകൾ ഉതിർത്തോരോന്നു വീതം എനിക്കു നേരെ നീട്ടി. മലപോലെ വന്ന എന്റെ ദേഷ്യം മഞ്ഞുപോലെ ഉരുകിയൊലിച്ചിരിക്കുന്നു . ഞാൻ അവനടുത്തായി ഇരുന്നു അവൻ ബോധത്തിലും അബോധത്തിലും എന്തൊക്കയോ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു . സ്കൂൾ അവധിക്കു ബോസ്സിന്റെ കമ്പിയിൽ പ്ലാവിൽ കയറിയ കഥയും പഴുത്ത ചക്കയ്ക്കായി ഇടിയുണ്ടാക്കിയ കഥയുമായി ഒരു പാട് വിശേഷങ്ങൾ .

സമനിലയില്ലാത്തവർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ സമചിത്തത പാലിക്കാൻ കേൾവിക്കാരൻ നിർബന്ധിതനാകും. ഇന്നത്തെ എന്റെ രാത്രിയുടെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തവണ്ണം ദുർബലമായ മനസായിരിക്കുന്നു അവന്റേത് . അവനെ പറഞ്ഞു വിട്ടു റൂമിലേയ്ക്ക് കയറുമ്പോൾ ശ്രീമതി ഉറങ്ങി തുടങ്ങിയിരുന്നു .അവളെ ശല്യപ്പെടുത്താതെ കട്ടിലിന്റെ ഓരം ചേർന്നു ഞാൻ കിടന്നു . ചിലർക്കു ആദ്യ രാത്രിക്കു ശാന്തി മുഹൂർത്തം എന്നൊരു സംഗതി ഉണ്ടെന്നും  എന്റെ ശാന്തി മുഹൂർത്തം നാളെയാണെന്നും മനസ്സിനെ ബോധിപ്പിച്ചു കൊണ്ടു ഞാൻ മണിയറയിൽ വിടർത്തിയിട്ട മുല്ലപൂക്കളിലേയ്ക്കു മുഖം പൊത്തിയമർന്നു കിടന്നു ................

മൂന്നാം നാൾ ഉത്ഥാനം

ഓരോ വിസ പുതുക്കലിനും
ഇതെന്റെ അവസാന വിസയെന്നു
പ്രഖ്യാപിച്ചു സ്വർഗ്ഗത്തിലേയ്ക്കു
കണ്ണുകൾ ഉയർത്തും .

ഇനി ഞാനീ പാന പാത്രത്തിൽ
നിന്നും ഭുജിക്കില്ലായെന്നു
ഹൃദയത്തോടു ചേർത്തു
കുരിശു വരയ്ക്കും

പല്ലു മുറിയെ തിന്നാൻ
എല്ലുമുറിയണമെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ
എക്സ്ചേഞ്ച് റേറ്റിൽ നോക്കി
വൃഥാ വ്യാകുലപ്പെട്ടിരിക്കും

മഴയും പുഴയും
മലനാടിന്റെ മണവും
പണയം കൊടുക്കുന്നതിനെയോർത്തു
ഗെത്സെമെനുകളിൽ
കണ്ണു  നീർ വാർത്തു നെടുവീർപ്പിടും

പീഡാസഹനങ്ങളുടെ ഒടുക്കം
പ്രത്യാശയിലേക്കുള്ള
പുത്തൻ ഉത്ഥാനമാണെന്ന
തിരിച്ചറിവുകൾ  ചിലപ്പോഴൊക്കെ
പുതു മഴ പോലെ കുളിർപ്പിക്കും


മൂന്നാം നാൾ ഉത്ഥാനം  
അവിടുത്തേയ്ക്ക്‌  മാത്രമുള്ളതാണ്
മണലാരണ്യത്തിൽ അടക്കം
ചെയ്തവരെ നിങ്ങൾക്കു
സ്വർഗ്ഗരാജ്യം ......

ഞാൻ കുരിശു മരമാകുന്നു

മരമായിരുന്നു  ഞാൻ ,നെടുങ്ങനെ പിളർന്നു
ചോരയിറ്റു വീണ  അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട  മരം
നീതിമാന്റെ ചുമലേറാൻ വിസമ്മതിച്ചു
പിന്മാറാൻ ശ്രമിച്ചു പരാജയപ്പെട്ട  നിസ്സഹായ മരം
തുല്യ ദുഃഖിതരായിരുന്നു നമ്മൾ
അപരനായി മുറിക്കപ്പെടാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവർ.

കഴിയുമെങ്കിൽ ഈ പാനപാത്രം ഒഴിഞ്ഞു പോകട്ടെയെന്നു
നീയും ഞാനും ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു .
തിരുവെഴുത്തുകൾ നിറവേറപ്പെടാനുള്ളതാണെന്ന
ആശ്വാസ വാക്കുകളിൽ ഞാനും നീയും
ഒന്നു  ചേർന്നു നിശ്വസിച്ചു.

മൂന്നാണികൾ തുളഞ്ഞു കയറുമ്പോൾ
അബാ പിതാവേ എന്നു വിളിച്ചു
നിന്നോടൊപ്പം കരഞ്ഞ കുരിശുമരമാണു ഞാൻ  
നിന്റെ ജന്മം ഉത്ഥാനത്തോടെ സഫലമായെങ്കിൽ
പ്രത്യാശയുടെ പ്രതീക്ഷയുടെ
പുത്തൻ പ്രതീകമാകാനായിരുന്നു എന്റെ നിയോഗം .

ഞാൻ കുരിശു മരമാകുന്നു
മൂന്നാണികൊണ്ടു ജന്മം
സഫലമാക്കപ്പെട്ട  അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട മരം .

ഞാൻ അറാറത്ത് നാഹൂം...

അറാറത്ത് നാഹൂം അങ്ങനെയൊരു പേരു ഞാൻ ജീവിതത്തിലാദ്യമായാണ് കേൾക്കുന്നത് . പ്രളയത്തിനു ശേഷം ദൈവം നോഹയുടെ പേടകം നങ്കൂരമിട്ടു ഉറപ്പിച്ച പർവ്വതത്തിന്റെ പേരാണത് . അങ്ങനെ ഒരു പേരിൽ ഒരു മനുഷ്യൻ ഉണ്ടാവുമോ ?
ഉവ്വല്ലോ അയാളല്ലേ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് ,
എന്റെ മനോഗതം മനസിലാക്കിയിട്ടെന്നോണം പാഴ്സി കലർന്ന ഇംഗ്ളീഷിൽ അയാളെന്നോടു സംസാരിച്ചു .
കഴിഞ്ഞ നാലു ദിവസം മുൻപ് കബയാൻ എന്നു പരിചയപ്പെടുത്തി ഒരു ശീമപ്പന്നി മോറാൻ ഔദാര്യം പോലെ വെച്ചു നീട്ടിയ ഏത്തപ്പഴം കഴിച്ചതിനു ശേഷം ഖര രൂപത്തിലുള്ള ഒന്നും അകത്തോട്ടു പോയിട്ടില്ല . വയർ വിളിക്കുമ്പോഴൊക്കെ ഇറാൻ സർക്കാർ പാവങ്ങളിൽ പാവങ്ങളായ ഗ്രാമവാസികൾക്കു വേണ്ടി പണിതുണ്ടാക്കിയ പൈപ്പു വെള്ളം വയറു നിറയുവോളം കുടിക്കുമായിരുന്നു . വിശക്കുമ്പോൾ ലഭ്യമാകുന്നതെന്താണോ അതാണ് ദൈവം എന്ന പാഠം ഞാൻ പഠിച്ചു തുടങ്ങുന്നത് ആ കൊച്ചു ദ്വീപിലെ മൂന്നു മാസം നീണ്ട ദുരിത വാസത്തിനിടയിലാണ് . എന്നോളമോ എന്നെക്കാളോ ദുരിത പർവ്വം താണ്ടുന്നവരും അവിടെയൊക്കെ ജീവിക്കുന്നു എന്നതായിരുന്നു എന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കാതിരുന്ന ഏക സത്യം .

കിഷിലെത്തി മൂന്നുദിവസത്തിനുള്ളിൽ വിസ എന്ന കമ്പനിയുടെ വാഗ്ദാനം വിശ്വസിച്ചാണ് ഇങ്ങോട്ടു വിമാനം കയറിയത് .സാധരണ എല്ലാ കമ്പനികളും ചെയ്യുന്ന ഒരു വിസ മാറൽ ചടങ്ങു പോലെ തീർത്തും സാഹസികമല്ലാത്ത ഒരു കൃത്യം എന്ന നിലയിലാണ് അങ്ങനെയൊരു തീരുമാനത്തിനു മുന്നിൽ ഞാൻ ശിരസു കുനിച്ചു കൊടുത്തതും. വിശ്വസിച്ചു കൂടെ ഇറങ്ങി വന്ന പെണ്ണിനെ അന്തസായി നോക്കാൻ ഒരു തൊഴിൽ കൂടിയേ തീരു എന്ന പിടിവാശിയാണ് ദുബായിലേയ്ക്കൊരു വിസിറ്റ് വിസ എന്ന കൈവിട്ട കളിക്കു മുതിരാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് . തൊഴിലന്വേഷകരുടെ പറുദീസയാണവിടമെന്നും അവിടെ എത്തിയാൽ മരുഭൂമിയുടെ നടുവിലുള്ള വൃക്ഷം നല്ലതു പോലെ ഉലർത്തണമെന്നും അത് കഴിഞ്ഞു അന്തസായി നാട്ടിൽ ജീവിക്കാമെന്നും എല്ലാവരെയും പോലെ ശരിക്കും കനവു കണ്ടതുമാണ് . ആദ്യ വിസിറ്റിനു ദിവസങ്ങൾ തീരാൻ ബാക്കിയുള്ളപ്പോഴാണ് ഒരു കമ്പനി ജോലി വാഗ്ദാനം ചെയ്തു മൂന്നു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ വിസ അയച്ചുതരാം എന്ന വാഗ്ദാനത്തോടെ കിഷിലേയ്ക്ക് കയറ്റി വിടുന്നത് .

നാളെ ,നാളെ കേട്ടു മടുത്തിരിക്കുന്നു ഒരു നേരം ഭക്ഷിച്ചും പച്ചവെള്ളം കുടിച്ചും മരബെഞ്ചിലുറങ്ങിയും ജീവിതത്തോടുള്ള പ്രതീക്ഷ തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പേർഷ്യൻ ഗൾഫിലെ സുഖവാസ ദ്വീപാണ് കിഷ് .ഒട്ടും സുഖമില്ലാതെ വസിക്കുന്ന തന്നെപ്പോലെയുള്ള തൊഴിലന്വേഷകരുടെ കൂടിയാണീ നാടെന്നു ജീവിതം പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു . വിശപ്പിനിപ്പോൾ വിസയെക്കാൾ വിലയുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു .ഇനിയും വിശന്നാൽ എന്തെങ്കിലും അതിക്രമത്തിനോ കൊള്ളയ്ക്കോ ഞാൻ മുതിർന്നേക്കുമെന്നു തോന്നുന്നു . പിടികൂടിയാൽ ജയിൽ, അവിടെ ഒരുനേരമെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും തിന്നാൻ തരും അതുമതി .

അറാറത്ത് നാഹൂം വശ്യ സുന്ദരമായി ചിരിക്കുകയാണ് , വയറ്റിൽ വിശപ്പിന്റെ ചൂളം വിളിച്ചോതുന്ന കൽക്കരി വണ്ടികളുടെ പെരുക്കം കേട്ടിട്ടെന്നോണം അയാൾ എന്നോടു ചേർന്നിരുന്നു അയാളുടെ തുണി സഞ്ചി തുറന്നു ഒരു അപ്പ കഷണം പുറത്തെടുത്തു എനിക്കു നേരെ നീട്ടി . ഒരു പരുന്തിന്റെ നഖങ്ങൾ പോലെ എന്റെ കൈ ആ അപ്പക്കഷണത്തെ അയാളിൽ നിന്നും റാഞ്ചിയെടുത്തു . വിശപ്പ് ഒരിക്കലും രുചി അന്വേഷിക്കാറില്ല എങ്കിലും ഈ അപ്പം പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ തിരുനാളുകളിൽ അപ്പച്ചൻ വീട്ടിൽ മുറിക്കുന്ന അപ്പത്തിന്റെ ഓർമ്മകളെ തലച്ചോറിലേയ്ക്കു തരംഗങ്ങളെ അയച്ചു വിളിച്ചുണർത്തുന്നു .

നിങ്ങളാരാണ് ?

ഞാൻ അറാറത്ത് നാഹൂം ! വശ്യ സുന്ദരമായ പാൽ പുഞ്ചിരി ആ ചുണ്ടിലൂടെ ഒഴുകി വന്നു .

ഇരുന്നിരുന്ന കൽത്തൂണിൽ നിന്നും അയാൾ എഴുന്നേറ്റു തിരിഞ്ഞു നടന്നു . "ഒരപ്പം" ഒരായുസ്സിന്റെ വിശപ്പിനെ കൊടുത്താൻ പര്യാപ്തമാണതെന്നു എനിക്കു തോന്നി . ഒരു നിമിഷം അയാൾ തിരിഞ്ഞു നിന്നു കീറിയ തുണിസഞ്ചിയിൽ നിന്നൊരു കടലാസു കഷണം എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി . ഞാനതു വാങ്ങി തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി .ഒരു കഷണ്ടി തലയന്റെ ചിത്രമുള്ള നൂറു ഡോളർ നോട്ട് . നീ വിശ്വസിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തിൽ എന്ന പിൻ വായന പൂർത്തിയാക്കിയതും അയാൾ മുന്നോട്ടു പോയിരുന്നു . വാഗ്ദത്ത ഭൂമിയിലെത്തും മുൻപ് മണ്മറഞ്ഞു പോകേണ്ടി വന്ന മോശയുടെ പിൻ തലമുറക്കാരനാണ് ഞാൻ .ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്ടിലേയ്ക്കുള്ള വിമാനത്തിന്റെ ജാലക വാതിലിനരികിൽ നിന്നും ഞാൻ താഴേയ്ക്കു നോക്കി .എല്ലാ പ്രളയങ്ങൾക്കും ഒരവസാനമുണ്ട് ഏതെങ്കിലും ഒരു അറാറത്ത് പർവ്വത മുകളിൽ നാം നങ്കൂരമിടപ്പെടും .

അറാറത്ത് നാഹൂം എന്ന പാഴ്സി നീയാരായിരുന്നു ?? അയയ്ക്കപ്പെട്ടവനോ അതോ നീ തന്നെയോ ???

സുലൈമാന്റെ കസേര (കഥ )

ഇമിഗ്രേഷൻ റോഡിലെ മുനിസിപ്പാലിറ്റിയുടെ മാലിന്യ വീപ്പയ്ക്കരിക്കൽ കരുവേലകത്തിൽ  തീർത്ത ഒരു ചാരു കസേര ആരോ ഉപേക്ഷിച്ച നിലയിൽ കണ്ടതിനെ തുടർന്നാണ് അതു റൂമിൽ  കൊണ്ടു  പോയാലോ എന്നു സുലൈമാനു മോഹമുദിക്കുന്നത് .മരപ്പണിക്കാരനായ ബാപ്പയുടെ കൂടെ കുറെ നാൾ ഉളി പിടിച്ചതിന്റെ ആത്മ ബന്ധം സുലൈമാനു തടിയിൽ തീർത്ത എന്തിനോടുമുണ്ട് . കഷ്ട്ടിച്ചു നാലാൾക്കു കിടക്കാവുന്ന ഇടുങ്ങിയ റൂമിൽ ആ കസേര എവിടെ സ്ഥാപിക്കുമെന്നൊന്നും അപ്പോളയാൾ ചിന്തിച്ചില്ല.
ഇതു   പോലെ ഒന്നു നാട്ടിൽ വാങ്ങാൻ ഉറുപ്പിക അയ്യായിരം കൊടുക്കേണ്ടി വരും. തരപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ നാട്ടിലേയ്ക്ക് കയറ്റി വിടുന്ന കൂട്ടത്തിൽ ഇവനെയും അയച്ചാലോ എന്നൊരു ചിന്തകൂടി സുലൈമാനു അവനെ പൊക്കിയെടുക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു .
സുലൈമാൻ പണ്ടേ ഇങ്ങനെയാണ് നല്ലതെന്നു തോന്നിയാൽ എന്തിനെയും പൊക്കി വീട്ടിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടു  വരും മൈനാഗപ്പള്ളിയിൽ ചങ്ങായിയുടെ സാധനം കൊടുക്കാൻ പോയിട്ടല്ലേ ഇപ്പോളത്തെ ബീവി റുക്കിയാത്തയെ കൂട്ടിയിട്ടു വന്നേ അതു  പോലെ മനസിനു പിടിക്കുന്നതൊന്നും  സുലൈമാൻ കയിച്ചിലാക്കൂല്ല.  

 തല ചുമടായി കസേര കൊണ്ടു വരുന്ന  സുലൈമാനെ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നും കണ്ട സഹമുറിയൻ ഗഫൂർ ഉറക്കെ ശകാരിച്ചു .
കണ്ട കച്ചറയൊക്കെ ഇതെങ്ങോട്ടാ കൊണ്ടു  വരീന്നെ ഒന്നാമതെ റൂമിൽ സ്ഥലമില്ല ആ  നാത്തൂരിന്റെ റൂമിനോടു ചേർന്നങ്ങു ഇട്ടേച്ചു മോളോട്ടു കയറിയാൽ മതി .
തലയിരുന്ന കസേര നിലത്തു വെയ്ക്കാതെ സുലൈമാൻ മോളിലേയ്ക്ക് കഴുത്തു ചെരിച്ചു നോക്കി .
നക്ക് ഇതിന്റെ ബെല അറിയോ ?
ബെല എന്താണേലും കണ്ട അറബി വീട്ടീന്നു കളഞ്ഞ സായനമല്ലേ ,ങ്ങള് അബിടെ വെച്ചിട്ടു വരീൻ അല്ലെങ്കിൽ  ഷെഫീക്ക് വന്നതു തീയുമേൽ ഏറിയും .
കൂട്ടത്തിൽ മുരടൻ ഷഫീക്കാണ് ഓനു സംസാരിക്കുമ്പോൾ കണ്ണും മൂക്കുമില്ല .ആളും തരവും നോക്കാതെ ഉള്ളിലുള്ളതു പറയും പക്ഷെയെങ്കിൽ ആളു ശുദ്ധനാ . റൂമിൽ ആകെയുള്ള സ്ഥലം കളയാൻ  ഇനിയൊരു കസേരകൂടി വരുന്നതിനെ  ബഷീറും എതിർക്കും .
ഗഫൂറിന്റെ എതിർപ്പവഗണിക്കാതെ സുലൈമാൻ കസേരയുമായി മുകളിലേയ്ക്കു കയറി .രണ്ടു കോണികട്ടിലിൽ  നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മുറിയുടെ ആകെപാടുള്ള ഇടനാഴിയിൽ സുലൈമാൻ ആ കസേര വലിച്ചു നിവർത്തിയിട്ടു .

എതിർക്കുമെന്നു പേടിച്ചിരുന്ന ഷഫീക്കും ബഷീറും ഗഫൂറും സുലൈമാന്റെ കസേരയെ പരിഗണിക്കാതെ അവരവരുടെ  കിടപ്പാടങ്ങളിലേയ്ക്ക് നടന്നു കയറി. മാസാവസാനം എല്ലാവരെയും പോലെ കറന്റും വെള്ളവും വാടകയും പകുത്തു തരുന്ന സുലൈമാൻ ആദ്യമായി റൂമിനുള്ളിൽ സ്ഥാപിച്ച ആഡംബരത്തെ അവർ അനുകമ്പയോടെ കണ്ടു .സുലൈമാന്റെ കമ്പനിയിൽ ചില ചില്ലറ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നു കേൾക്കുന്നു ഓരോരുത്തരെയായി പറഞ്ഞു വിട്ടു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുകയാണത്രെ താമസം വിനാ സുലൈമാന്റെ നമ്പറും വന്നേക്കും അങ്ങനെയുള്ള ഒരാളെ ഈ ചെറിയ പ്രശ്നത്തിന്റെ പേരിൽ വിഷമിപ്പിക്കേണ്ട എന്നു കരുതിയിട്ടാവണം ഈ സൗജന്യം .
സുലൈമാൻ  ആ  കസേരയിൽ എപ്പോഴെങ്കിലും ഇരിക്കുന്നതായി സഹമുറിയന്മാർ ആരും കണ്ടില്ല . ഇന്ത്യയിൽ മാത്രം ലഭ്യമാകുന്ന കരുവേലകത്തിൽ തീർത്ത തടി കൊണ്ടാണത്  നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നതെന്നു മരപ്പണിക്കാരന്റെ മകനായ സുലൈമാനു വേഗം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു  . ഏതോ അറബി വീട്ടിൽ പുതിയ ആഡംബര  വസ്തു വന്നപ്പോൾ പഴയതായി മാറിയതാണ് ഈ കസേര .

ടെർമിനേഷൻ നോട്ടീസ് കൈയ്യിൽ കിട്ടിയ അന്നാണ് സുലൈമാൻ  ആദ്യമായി ആ കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നത് .ബാപ്പയുണ്ടാക്കുന്ന കസേരകളിലെല്ലാം ആദ്യമമർന്നിരിക്കുന്ന കുട്ടിയുടെ കൗതുകത്തോടെ അയാൾ അതിലേയ്ക്ക്  അമർന്നിരുന്നു . സുലൈമാനിപ്പോൾ  ജന്നത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ബാപ്പയെ കാണാൻ കഴിയുന്നു  .വെളുത്ത താടി തടവി മോനെ സൂപ്പി എന്നുറക്കെ വിളിക്കുന്നു ഭയപ്പെടേണ്ടാ എന്നാശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ടു തലയിൽ തലോടുന്നു . സുലൈമാൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു ആ കസേരയെ തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി ഉളിപിടിച്ചു തഴമ്പിച്ച ബാപ്പായുടെ ഗന്ധം ആ മുറിയാകെ നിറയുന്നു. സുലൈമാനിപ്പോൾ നാട്ടിലേയ്ക്കുള്ള യാത്രയിലാണ് കരുവേലകത്തിൽ തീർത്ത കസേരയുടെ ക്‌ളിയറൻസ് കഴിഞ്ഞതും അയാൾ ആശ്വാസത്തിന്റെ നെടുവീർപ്പിട്ടു.